Woda i kalorie
80% wody, mało kalorii
Na plus
Kania w 80 proc. składa się z wody, a pozostała część to makroskładniki. To produkt niskokaloryczny, dlatego grzyby poleca się osobom, które chcą kontrolować masę ciała.
W skrócie Zdrowe z umiarem: kania to smaczny, niskokaloryczny grzyb z witaminami i minerałami, ale jedz tylko kapelusze po obróbce cieplnej i wyłącznie wtedy, gdy masz pewność, że to czubajka kania, a nie śmiertelnie trujący muchomor sromotnikowy.
Kania, czyli czubajka kania, to duży grzyb z kapeluszem w kształcie parasola, który rośnie na skrajach lasów, polanach i łąkach w całej Polsce od lata do późnej jesieni. Ceniony jest za intensywny, orzechowy aromat i najczęściej podaje się go w panierce, jak kotlet.
Pytanie o zdrowotność kani to w dużej mierze pytanie o bezpieczeństwo: grzyb jest jadalny, ale bywa mylony z trującymi gatunkami, a zawarta w nim chityna czyni go ciężkostrawnym. Wyjaśniamy, co jest w nim dobre i komu lepiej go nie podawać.
Spis treści
Na plus kania ma niewiele kalorii oraz sporo witamin i minerałów, na minus ciężkostrawność i największe ryzyko, czyli pomylenie z trującym grzybem. Wartość odżywcza nie ma znaczenia, jeśli grzyb został źle rozpoznany.
80% wody, mało kalorii
Na plus
Kania w 80 proc. składa się z wody, a pozostała część to makroskładniki. To produkt niskokaloryczny, dlatego grzyby poleca się osobom, które chcą kontrolować masę ciała.
witaminy z grupy B, potas, fosfor
Na plus
Kania zawiera witaminy A, D, C, B1, B2, E i PP, żelazo, potas, mangan i fosfor, a kapelusze dostarczają też wapnia i selenu.
sporo, ale trudno przyswajalne
Z umiarem
Towarzyszy mu chityna, białko trudno przyswajalne, dlatego kania nie zastąpi w diecie białka zwierzęcego, choć urozmaici dietę bezmięsną.
ciężkostrawna
Z umiarem
Nie jest trawiona w organizmie człowieka i może powodować dłuższe zaleganie jedzenia w przewodzie pokarmowym, dlatego do jednego posiłku nie dodawaj zbyt dużo kani.
poważne przy złym rozpoznaniu
Na minus
Niewprawni grzybiarze mylą kanię ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym, głównie z jego białymi odmianami, i dlatego wielu z nich w ogóle jej nie zbiera.
Kania szkodzi przede wszystkim wtedy, gdy zostanie pomylona z muchomorem sromotnikowym, który jest śmiertelnie trujący. Szkodliwa bywa też surowa lub niewłaściwie przygotowana oraz dla osób wrażliwych na ciężkostrawne grzyby.
Dostarcza witamin i minerałów przy niewielu kaloriach, a jej miąższ ma łagodny, orzechowy smak i nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Zdrowa jest jednak tylko wtedy, gdy masz pewność co do gatunku.
Prawidłowo rozpoznana i usmażona nie szkodzi zdrowym dorosłym. Szkodliwa bywa na surowo, w nadmiarze oraz dla dzieci i osób z wrażliwym żołądkiem, a pomyłka z muchomorem sromotnikowym może być śmiertelna.
U kani pierścień na trzonie jest ruchomy, a u muchomora zamocowany na stałe, i tylko muchomor ma u nasady trzonu pochwę. Kania ma też łuski na kapeluszu i prążkowany trzon. Nie opieraj się jednak na samym opisie i pokaż grzyby specjaliście.
Powinny zostać zjedzone w ciągu jednego do dwóch dni po zerwaniu. Jeśli nie zdążysz, ususz je w szczelnie zamykanym słoiku.
Nie ma jednoznacznej granicy. Grzybów leśnych nie rekomenduje się dzieciom do 12 roku życia, a inne zalecenia mówią o 7 latach z powodu chityny, więc zapytaj pediatrę.