Pieczone w piekarniku
Całe, nieobrane buraki zawiń w folię i piecz w 200°C od 45 do 90 minut, aż nóż wejdzie w nie bez oporu. Podawaj z kozim serem, fetą, rukolą i orzechami.
Burak ćwikłowy to korzeń jednej z odmian buraka zwyczajnego, tej samej rośliny, z której wyhodowano burak cukrowy i burak liściowy. Uprawiano go już w starożytności, a w Polsce pierwsze wzmianki o nim pochodzą z XIV wieku. Dziś nasz kraj eksportuje buraki na cały świat.
Młode buraki z liśćmi, czyli botwinka, pojawiają się na targach późną wiosną, a dojrzałe korzenie są dostępne przez cały rok, bo dobrze znoszą przechowywanie w chłodzie. Kupisz je surowe, ugotowane i zapakowane próżniowo, marynowane w słoikach albo jako gotową ćwikłę.
Buraki możesz jeść na surowo, gotowane, pieczone, kiszone i marynowane. Najczęściej trafiają na stół jako tarte buraczki do obiadu, barszcz czerwony i ćwikła z chrzanem. Pieczone w całości w piekarniku smakują najintensywniej i świetnie pasują do sałatek z serem. Surowe buraki najlepiej zetrzeć na drobnej tarce i połączyć z czymś kwaśnym, a jadalne są też liście, zarówno botwinki, jak i buraka liściowego.
Całe, nieobrane buraki zawiń w folię i piecz w 200°C od 45 do 90 minut, aż nóż wejdzie w nie bez oporu. Podawaj z kozim serem, fetą, rukolą i orzechami.
Ugotowane buraki zetrzyj, dopraw octem lub sokiem z cytryny, cukrem i solą, a na ciepło zagęść zasmażką. Klasyczny dodatek do kotleta i ziemniaków.
Surowego buraka zetrzyj drobno z kwaśnym jabłkiem lub marchewką i dopraw sokiem z cytryny oraz olejem.
Wigilijny barszcz na zakwasie buraczanym, podawany z uszkami albo w kubku, i latem chłodnik z botwinki.
Liście boćwiny duś krótko na maśle z czosnkiem, a grube ogonki gotuj osobno i podawaj jak szparagi.
Starte buraki z chrzanem to ćwikła do wędlin i jajek, a marynowane plasterki pasują do śledzia i kanapek.
Buraki łączą naturalną słodycz z charakterystycznym ziemistym posmakiem, za który odpowiada geosmina, ten sam związek, który czuć w powietrzu po deszczu. Surowe są chrupiące, soczyste i najbardziej wyraziste. Gotowane robią się miękkie i łagodniejsze, a pieczone najsłodsze i najbardziej aromatyczne. Kwaśne dodatki, jak cytryna czy ocet, wyraźnie tonują ziemistą nutę, dlatego tak dobrze pasują do buraków. Młoda botwinka jest delikatniejsza, a liście buraka liściowego smakują podobnie do szpinaku, z lekką goryczką.
Wyraźna, najmocniejsza w pieczonych burakach i w soku.
Charakterystyczny posmak świeżej ziemi. Jedni go uwielbiają, innym przeszkadza, zwłaszcza w soku.
Surowe są twarde i chrupiące, gotowane i pieczone miękkie, soczyste, lekko kremowe.
Surowe pachną świeżo i roślinnie, a pieczone intensywnie i słodko, co czuć w całej kuchni.
Buraki najłatwiej obiera się po ugotowaniu lub upieczeniu, bo skórka sama odchodzi od miąższu. Surowe obierasz jak ziemniaki, obieraczką albo nożykiem. W obu przypadkach sok mocno barwi dłonie, więc przydadzą się rękawiczki.
Burak liściowy, czyli boćwinę lub mangold, je się jak szpinak: w zupach, zapiekankach, omletach i jako duszoną jarzynkę. Młode liście możesz jeść na surowo w sałatce, a duże surowe liście posłużą zamiast tortilli do zawijania farszu. Gotowanie łagodzi ich lekką goryczkę.
Tak, surowe buraki są jadalne. Najlepiej smakują drobno starte, w surówce z jabłkiem lub cytryną albo jako cienkie plasterki w carpaccio.
Zakwas buraczany jest lekko kwaśny i orzeźwiający, z buraczaną słodyczą w tle i kwaśnym zapachem kiszonki. Ma przejrzysty, ciemnoczerwony lub fioletowy kolor i jest bazą wigilijnego barszczu.
Świeży sok z buraka jest gęsty, słodki i wyraźnie ziemisty. Wiele osób łagodzi go sokiem z jabłka, marchwi lub cytryny.
Burak cukrowy jest dużo słodszy od ćwikłowego, bo zawiera około 20% cukru, ale ma jasny, twardy i włóknisty miąższ. Uprawia się go głównie do produkcji cukru, a nie do jedzenia.
Tak, młode liście i ogonki botwinki są jadalne i trafiają do botwinki oraz chłodnika razem z małymi korzonkami. Starsze liście dojrzałych buraków możesz dusić jak szpinak.