Potas
443 mg w 100 g ziemniaków
Na plus
Ziemniaki dostarczają znacznych ilości potasu, a do tego fosforu, magnezu i cynku, więc surowiec na placki jest wartościowy.
W skrócie Okazjonalnie: placki ziemniaczane opierają się na wartościowych ziemniakach, ale smażenie dokłada tłuszczu i akryloamidu, więc lepiej jeść je rzadziej, złociste i w niewielkiej porcji.
Placki ziemniaczane to proste danie ze startych surowych ziemniaków, cebuli, jajek i odrobiny mąki, smażone na oleju albo smalcu. Sam ziemniak jest w polskiej diecie cennym składnikiem, więc o zdrowotności placka decyduje głównie to, jak go usmażysz i co do niego dołożysz.
Wątpliwości biorą się z trzech rzeczy: tłuszczu, który wchłania placek podczas smażenia, akryloamidu powstającego w mocno przyrumienionych ziemniakach oraz tradycyjnych dodatków, takich jak cukier czy tłusta śmietana. Przy rozsądnej porcji i delikatnym smażeniu placki nie muszą jednak być zakazane.
Spis treści
Na plus działa sam ziemniak, na minus sposób przygotowania, a ostateczny bilans zależy od tego, czy smażysz oszczędnie i jak duży talerz sobie nałożysz. Kafle poniżej oddzielają więc składnik od techniki i dodatków, żebyś widział, co faktycznie przeważa na twoim talerzu.
443 mg w 100 g ziemniaków
Na plus
Ziemniaki dostarczają znacznych ilości potasu, a do tego fosforu, magnezu i cynku, więc surowiec na placki jest wartościowy.
prawie połowa dziennej normy
Na plus
W typowym obiedzie z ziemniakami to ważne źródło witaminy C, ale najwięcej witamin zostaje w bulwach gotowanych albo pieczonych w skórce, a nie startych i smażonych.
73 kcal w 100 g bulwy
Na plus
Sam ziemniak ma znacznie mniej kalorii niż taka sama porcja kaszy czy makaronu, więc problemem nie jest bulwa, tylko to, co się z nią robi na patelni.
10 g oleju to 88 kcal
Na minus
Smażenie znacząco podnosi kaloryczność dania, dlatego lepiej używać niewielkiej ilości świeżego oleju przeznaczonego do smażenia.
więcej w ciemnych plackach
Na minus
Związek ten powstaje w produktach bogatych w węglowodany smażonych lub pieczonych w wysokiej temperaturze, a im ciemniejszy placek, tym go więcej.
cukier lub tłusta śmietana
Z umiarem
Tradycyjnie podaje się je z cukrem, kwaśną śmietaną albo gulaszem, i to od tych dodatków zależy, ile cukru i tłuszczu zjesz oprócz samego placka.
Placki ziemniaczane szkodzą przede wszystkim wtedy, gdy jesz duże porcje, często, mocno je przysmażasz i serwujesz z tłustymi dodatkami. Ostrożniej traktuj je w diecie dzieci, przy odchudzaniu i przy cukrzycy.
To danie na okazję: ziemniak jest wartościowy, ale smażenie dodaje tłuszczu i akryloamidu. Im jaśniejsze i mniej tłuste placki, tym lepiej.
Mogą pojawiać się okazjonalnie, ale to danie smażone i często podawane z cukrem. Wielkość porcji i dodatki ustal z lekarzem lub dietetykiem.
Nie przy rozsądnej porcji, ale mocno przysmażone i tłuste placki szkodzą bardziej, bo mają więcej akryloamidu i kalorii. Najbardziej uważaj w diecie dzieci.
Tuczy nadmiar kalorii, nie sam ziemniak. Więcej dokładają tłuszcz i dodatki, więc zjedz mniejszą porcję i dodaj warzywa.
Lepiej nie. Na co dzień ziemniaki najlepiej gotować lub piec w skórce, a placki zostaw na wyjątkowe okazje.
Cukier to dodatek, który zwiększa porcję cukrów prostych w daniu i tak już smażonym. Zdrowszym wyborem będzie jogurt naturalny albo niewielka porcja śmietany.