Mizeria
Cienkie plasterki ze śmietaną lub jogurtem, solą, pieprzem, koperkiem i odrobiną octu to klasyk do młodych ziemniaków, kotletów i pieczonego drobiu.
Ogórek to warzywo z rodziny dyniowatych, które nawet w 96 procentach składa się z wody. W Polsce spotkasz ogórki gruntowe, krótkie, do 15 cm, z chropowatą skórką pokrytą włoskami, gładkie szklarniowe, dorastające do 30 cm, oraz krępe korniszony, najwyżej 7-centymetrowe, przeznaczone do marynowania.
Sezon na świeże ogórki gruntowe jest dość krótki i przypada na lato, więc warto wtedy korzystać z nich pełnymi garściami. Część zbiorów trafia do słoików i beczek jako ogórki kiszone, małosolne albo konserwowe.
Świeżego ogórka jesz na surowo: w plastrach, kostce, słupkach albo w całości, prosto z ręki. Młode ogórki z cienką skórką możesz jeść nieobrane, a te z grubszą lub gorzką skórką lepiej obrać. Ogórek najlepiej smakuje schłodzony i świeżo pokrojony, dlatego sałatki z nim przygotowuj tuż przed podaniem.
Cienkie plasterki ze śmietaną lub jogurtem, solą, pieprzem, koperkiem i odrobiną octu to klasyk do młodych ziemniaków, kotletów i pieczonego drobiu.
Ogórek z pomidorami, cebulą i oliwą to orzeźwiająca przystawka albo lekka kolacja.
Pokrojony ogórek, cebula, posiekany koperek i kukurydza z majonezem to sałatka z kilku składników.
Starty lub drobno pokrojony ogórek to podstawa letnich chłodników, także w wersji z krewetkami.
Ogórki zalane solanką z koprem, chrzanem i czosnkiem po kilku dniach stają się kwaśne, słone i chrupiące.
Świeży ogórek ma łagodny, wodnisty smak z delikatną nutą słodyczy i zielony, świeży zapach. Skórka jest bardziej wyrazista w smaku niż jasny miąższ, a małe ogórki gruntowe uchodzą za smaczniejsze od długich szklarniowych. Kiszenie zmienia go nie do poznania: zamiast słodkawej świeżości pojawia się wyraźna kwaśność i słoność.
W środku ogórek bywa nawet o 6 stopni chłodniejszy niż otoczenie, stąd wrażenie chłodu przy każdym kęsie.
Jędrny miąższ i skórka soczyście chrupią; zwiędnięty ogórek traci i chrupkość, i smak.
Zwykle jej nie ma, ale pojedyncze egzemplarze potrafią być tak gorzkie, że psują całą mizerię.
Ogórka nie trzeba obierać, ale często się to robi, żeby pozbyć się twardej skórki albo goryczy. Gorzkie substancje gromadzą się głównie przy ciemniejszym końcu, od strony łodygi, dlatego kierunek obierania ma znaczenie: zaczynaj od jaśniejszej końcówki, żeby nie rozprowadzić goryczy po całym ogórku.
Za gorycz odpowiada kukurbitacyna, której najwięcej jest w łodygach, liściach i korzeniach rośliny. Najczęściej trafia się w ogórkach gruntowych, które dojrzewały w chłodzie albo podczas suszy, a w szklarniowych rzadko.
Przepękla ogórkowata, zwana też achochą lub caiguą, to pnącze z rodziny dyniowatych z Ameryki Południowej. Jej niedojrzałe owoce je się na surowo w sałatkach, gotowane albo marynowane, a duża pusta komora sprawia, że świetnie nadają się do faszerowania i zapiekania.
Ogórecznik lekarski to zioło o smaku przypominającym ogórek. Świeże, posiekane liście dodaje się do sałatek, dressingów, chłodnika, rosołu i masła ziołowego, najlepiej tuż przed podaniem, a niebieskie kwiaty zdobią desery i napoje.
Najbardziej znany jest kiwano, czyli ogórek kolczasty z Afryki, którego galaretowaty miąższ smakuje jak mieszanka ogórka, melona, kiwi i banana. Owoce przepękli mają z kolei delikatny smak między ogórkiem a słodką papryką.