Cząstkami na surowo
Obierz owoc, rozdziel go na cząstki i jedz jako przekąskę. Tak smakuje najbardziej soczyście.
Pomarańcza słodka, zwana też chińską, to owoc cytrusa z rodziny rutowatych, najpewniej pochodzącego z Chin. Dziś jest najczęściej uprawianym drzewem owocowym na świecie, a do Polski trafia głównie z Hiszpanii, Włoch, Grecji, Turcji, Egiptu i Maroka.
Kupisz ją przez cały rok, ale najsłodsze i najtańsze owoce są zimą, od grudnia do marca. W sklepach spotkasz odmiany pępkowe typu Navel, bezpestkowe i łatwe do obrania, soczyste Valencie, które nadają się na sok, oraz pomarańcze czerwone o miąższu w kolorze malin.
Spis treści
Pomarańczę jesz przede wszystkim na surowo, cząstkami, razem z cienkimi błonkami, które są jadalne. Do eleganckich deserów, sałatek i dań na ciepło lepiej sprawdzają się filety bez błonek, bo błonka pod wpływem ciepła robi się łykowata. Sok wyciska się z połówek, a otartą skórkę z owoców niewoskowanych dodaje się do ciast i sosów.
Obierz owoc, rozdziel go na cząstki i jedz jako przekąskę. Tak smakuje najbardziej soczyście.
Filety pomarańczy połącz z rukolą, awokado, pestkami granatu i orzechami włoskimi, polej winegretem z odrobiną soku.
Pieczona kaczka lub udka kurczaka z pomarańczami to klasyczne połączenie, w którym słodycz owocu równoważy tłuste mięso.
Plastry obranej pomarańczy pasują do łososia, pstrąga, dorady i dorsza, zamiast tradycyjnej cytryny.
Filety zatop w galaretce, dodaj do tarty albo sernika. Kwaśniejsze owoce z cukrem zyskują w wypiekach.
Przekrój owoc na pół i wyciśnij na wyciskarce. Najwięcej soku dają ciężkie, cienkoskóre pomarańcze.
Dojrzała pomarańcza smakuje słodko, soczyście i świeżo, z kwaskowatą nutą, która sprawia, że dobrze gasi pragnienie. Jest łagodniejsza od grejpfruta i mniej kwaśna od cytryny, a od mandarynki różni się pełniejszym, bardziej wyrazistym aromatem. Odmiany pępkowe są najsłodsze, Valencie bardziej kwaskowe, a czerwone pomarańcze mają nutę przypominającą maliny i wiśnie. Biała warstwa pod skórką jest lekko gorzka.
Wyraźna w owocach zimowych i odmianach Navel, słabsza w pomarańczach zerwanych zbyt wcześnie.
Umiarkowana i orzeźwiająca. Równoważy cukier i sprawia, że smak nie jest mdły.
Intensywny, cytrusowy, pochodzący z olejków eterycznych skórki, które pryskają przy obieraniu.
Miąższ składa się z drobnych woreczków pełnych soku, które pękają przy gryzieniu.
Delikatnie gorzka jest biała warstwa albedo i błonki, dlatego filety bez nich smakują słodziej.
Pomarańczę obierzesz palcami albo nożem. Do jedzenia z ręki wystarczy zdjąć skórkę i białą warstwę. Aby obrać pomarańczę z błonek, czyli ją wyfiletować, potrzebujesz ostrego noża: najpierw ścinasz skórkę razem z albedo, a potem wycinasz same cząstki miąższu spomiędzy błonek.
Natnij skórkę nożem wokół owocu albo w kilku pionowych pasach od góry do dołu i zdejmuj ją płatami. Wcześniejsze rolowanie owocu po blacie ułatwia oddzielenie skórki.
Zetnij skórkę razem z białą warstwą, a potem wycinaj nożem cząstki spomiędzy błonek. Taki sposób nazywa się filetowaniem.
Tak, białe błonki i albedo są jadalne i zawierają pektyny. Usuwa się je głównie dlatego, że są lekko gorzkie i łykowate.
Pokrój nieobraną pomarańczę na ósemki wzdłuż i jedz miąższ prosto ze skórki, jak arbuza. Sok nie spływa wtedy po dłoniach.
Najsłodsze są zwykle pomarańcze pępkowe z zagłębieniem na szczycie, czyli odmiany Navel. Są też bezpestkowe i łatwe do obierania.