Placki z cukinii
Zetrzyj cukinię, posól, odciśnij po kwadransie, dodaj jajko, mąkę i czosnek, a potem smaż porcje po 3-4 minuty z każdej strony.
Cukinia to odmiana dyni zwyczajnej, wyselekcjonowana we Włoszech, skąd pochodzi jej nazwa od włoskiego zucchina, czyli mała dynia. W Polsce ta sama roślina funkcjonuje też pod nazwą kabaczek, popularną zwłaszcza na południowym wschodzie kraju, a tak nazywa się zwykle większe, jaśniejsze owoce o grubszej skórce.
Krajowe cukinie zbiera się od czerwca do października, a najlepsze są w pełni lata, kiedy są tanie i młode. W pozostałych miesiącach sklepy sprowadzają je z Hiszpanii i Włoch. Poza zielonymi odmianami spotkasz też żółte i jasne, prążkowane.
Cukinia nie wymaga obierania ani usuwania pestek, dopóki jest młoda: wystarczy umyć ją i odciąć końce. Najlepiej smakuje smażona, grillowana albo pieczona, bo gotowana w wodzie robi się papkowata i traci smak. Ma w sobie dużo wody, więc do placków i kotletów startą cukinię trzeba posolić i odcisnąć. Młode, małe owoce można jeść na surowo.
Zetrzyj cukinię, posól, odciśnij po kwadransie, dodaj jajko, mąkę i czosnek, a potem smaż porcje po 3-4 minuty z każdej strony.
Plastry wzdłuż skrop oliwą, posól i grilluj do brązowych pasków. Podawaj z czosnkiem, miętą albo fetą.
Połówki wydrąż, wypełnij farszem z mięsa lub kaszy z miąższem cukinii, posyp serem i piecz 30-35 minut w 180 stopniach.
Pokrój cukinię spiralizerem lub obieraczką na wstążki i krótko podgrzej na patelni z sosem albo jedz na surowo z pesto.
Kostki cukinii duś z papryką, pomidorami i cebulą albo upiecz z bakłażanem w plastrach po prowansalsku.
Cienkie plastry młodej cukinii skrop oliwą i cytryną, posyp parmezanem i orzechami jak carpaccio.
Cukinia ma delikatny, lekko słodkawy smak z trawiastą nutą, bardzo podobny do ogórka, tylko mniej wodnisty. Młoda jest jędrna i chrupka, starsza, przerośnięta staje się bardziej miękka i mdła. Pieczona i grillowana karmelizuje się, nabiera orzechowego posmaku i miękkiej, kremowej konsystencji. Sama niesie niewiele smaku, dlatego potrzebuje soli, czosnku, ziół i tłuszczu. Kabaczek smakuje podobnie, ale ma więcej pestek i jest bardziej wodnisty.
Bardzo delikatny smak, dlatego cukinia pasuje zarówno do dań wytrawnych, jak i do ciast.
Lekka, najwyraźniejsza w młodych owocach i po upieczeniu.
Na surowo chrupka, po krótkim smażeniu miękka z lekkim oporem, rozgotowana papkowata.
Na surowo ogórka, a po upieczeniu bakłażana, choć jest od niego mniej gąbczasta i nie ma goryczki.
Młodej cukinii nie trzeba obierać, bo skórka jest cienka i miękka. Obiera się cukinie duże i przerośnięte oraz kabaczki, których skóra twardnieje, a także cukinię do przecierów i placków dla dzieci. Przy starszych okazach usuwa się też środek z pestkami.
Młodej cukinii nie trzeba obierać, wystarczy ją umyć. Obieranie ma sens przy dużych, przerośniętych owocach i kabaczkach o twardej skórze.
Tak, młoda cukinia jest smaczna na surowo, w cienkich plastrach, wstążkach albo startą w sałatce. Unikaj tylko surowej cukinii o gorzkim smaku.
Nie do końca. Bakłażan ma bardziej gąbczasty miąższ, lekką goryczkę i mocniej chłonie tłuszcz, a cukinia jest słodsza, bardziej wodnista i świeża.
Kabaczek smakuje prawie jak cukinia, ale jest łagodniejszy i bardziej wodnisty, a w środku ma więcej pestek. Najlepiej sprawdza się w leczo, zupach i przetworach.
Przekrój go na krótsze kawałki, postaw na desce i ścinaj twardą skórę nożem od góry do dołu, a potem wydrąż łyżką pestki. Obieraczka poradzi sobie tylko z młodszymi okazami.