Cukry
ok. 80% masy
Na minus
Przeważają glukoza i fruktoza, które szybko trafiają do krwi. Światowa Organizacja Zdrowia wlicza cukry naturalnie obecne w miodzie do cukrów wolnych, które warto ograniczać.
W skrócie Zdrowy z umiarem: miód to głównie cukry proste i kalorie z niewielkim dodatkiem składników mineralnych i bioaktywnych, więc traktuj go jak słodzik z charakterem, a nie jak lekarstwo ani codzienną przekąskę.
Miód powstaje z nektaru kwiatowego albo spadzi, które pszczoły przetwarzają w ulu. W zależności od roślin, z których zbierają surowiec, rozróżniamy miody rzepakowy, akacjowy, lipowy, gryczany, wielokwiatowy czy spadziowe. Trafia do herbaty, owsianki, naleśników i na kanapki, a w wielu domach jest stałym dodatkiem do wspólnego śniadania.
Wątpliwości biorą się stąd, że miód uchodzi za zdrowszą wersję cukru, a dietetycy przypominają, że wciąż jest to przede wszystkim energia z cukrów prostych. Poniżej sprawdzisz, co miód naprawdę daje, czego pilnować i komu lepiej go nie podawać, zwłaszcza przy cukrzycy, odchudzaniu oraz w jadłospisie małych dzieci.
Spis treści
Na minus przeważają cukry i kalorie, a na plus zostają niewielkie ilości składników mineralnych oraz związki o działaniu bakteriostatycznym, obserwowanym głównie w laboratorium. Kafle pokazują, co z tego ma znaczenie, gdy jesz miód na co dzień.
ok. 80% masy
Na minus
Przeważają glukoza i fruktoza, które szybko trafiają do krwi. Światowa Organizacja Zdrowia wlicza cukry naturalnie obecne w miodzie do cukrów wolnych, które warto ograniczać.
ok. 325 kcal w 100 g
Z umiarem
Łyżeczka miodu waży 12 g i daje prawie 40 kcal, a łyżeczka cukru 5 g i 20 kcal.
niewielkie ilości
Z umiarem
Miód zawiera potas, magnez, wapń i śladowe ilości witamin z grupy B, ale przede wszystkim jest dostawcą kalorii, więc nie uzupełnisz nim niedoborów.
głównie w laboratorium
Na plus
W miodzie występują lizozym, inhibina i apidycyna, a jego właściwości bakteriostatyczne obserwowano wyłącznie w badaniach laboratoryjnych, dlatego nie traktuj go jak lekarstwa.
naturalny albo sztuczny
Z umiarem
Na rynku bywa miód sztuczny, wytwarzany z cukrów i barwników, który nie ma nic wspólnego z prawdziwym miodem i jego wartościowymi właściwościami.
Miód szkodzi głównie wtedy, gdy jest go za dużo albo trafia do niewłaściwych osób: niemowląt, alergików i tych, którzy muszą pilnować cukru we krwi albo masy ciała.
Jest zdrowy z umiarem. Daje energię z cukrów prostych i niewiele składników odżywczych, więc najlepiej traktować go jak słodzik, który zastępuje cukier w mniejszej ilości.
U zdrowych dorosłych w rozsądnych ilościach nie ma powodów do obaw. Szkodzi nadmiar cukrów i kalorii, a dzieciom poniżej pierwszego roku życia w ogóle nie wolno go podawać.
Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej przypomina, że chorzy na cukrzycę muszą pamiętać o kaloryczności miodu, ponieważ to głównie cukry proste. Ilość miodu w jadłospisie ustal z lekarzem lub diabetologiem.
Przegląd badań nad miodem i wskaźnikami zdrowia serca oraz metabolizmu przyniósł wyniki niejednoznaczne, w tym część niekorzystnych, dlatego nie obiecujemy żadnych korzyści dla serca ani wątroby. Miód wciąż jest przede wszystkim dostawcą cukrów.
Rodzaj zmienia smak, barwę i konsystencję, ale zarówno w miodach nektarowych, jak i spadziowych przeważają cukry proste, czyli glukoza i fruktoza. Kremowa konsystencja jest zwykle efektem naturalnej krystalizacji.
Różnica jest mniejsza, niż się wydaje: w 100 g miodu jest około 325 kcal, a w 100 g cukru białego 399 kcal, a oba to głównie cukry. Miód ma dodatkowo śladowe ilości składników mineralnych.