Kalorie
ok. 25 kcal w 100 g
Na plus
To bardzo lekkie warzywo, które łatwo wkomponować w posiłki bez dokładania energii.
W skrócie Zdrowy: kalafior jest bardzo lekki, ma błonnik, witaminę C i K oraz potas, więc warto jeść go regularnie, a ostrożność dotyczy głównie osób z niedoczynnością tarczycy, którym szkodzi duża ilość na surowo.
Kalafior to odmiana kapusty warzywnej, w której jadalna jest zwarta, mięsista róża z pędów kwiatowych. W Polsce uprawia się go od przełomu XVI i XVII wieku, a dziś trafia do zup kremów, zapiekanek, puree i surówek.
Wątpliwości budzą jego wzdymające działanie, zapach podczas gotowania i to, czy lepszy jest surowy, czy gotowany. Krótka odpowiedź brzmi: to warzywo godne zaufania, a wersja gotowana jest łagodniejsza dla brzucha i tarczycy, surowa zachowuje więcej witaminy C. Poniżej znajdziesz plusy, minusy i sposoby, by kalafior jeść z głową.
Spis treści
Na plus przeważa skład: kalafior jest bardzo mało kaloryczny, ma błonnik, witaminy i minerały. Na minus są goitrogeny, które u osób z niedoczynnością tarczycy mogą szkodzić, wzdymanie oraz utrata witamin przy zbyt długim gotowaniu.
ok. 25 kcal w 100 g
Na plus
To bardzo lekkie warzywo, które łatwo wkomponować w posiłki bez dokładania energii.
ok. 2,4 g w 100 g
Na plus
Zwiększa uczucie sytości i pomaga w zaparciach, bo przyspiesza pasaż jelitowy.
C, K, B oraz potas
Na plus
Kalafior zawiera witaminy C, K i z grupy B, a także potas, wapń, magnez, żelazo i mangan.
związki warzyw kapustnych
Na plus
To prozdrowotne związki roślinne, badane w kontekście zdrowia. Są wiedzą z badań, a nie gwarancją ochrony przed chorobami.
więcej w surowym
Z umiarem
Substancje wolotwórcze zaburzają wchłanianie jodu. W surowym kalafiorze jest ich więcej, a gotowanie częściowo je usuwa.
ok. 5-7 minut
Z umiarem
Zbyt długo gotowany kalafior staje się wodnisty i traci smak oraz większość witamin.
Kalafior szkodzi głównie osobom z niedoczynnością tarczycy, jeśli jedzą go w dużych ilościach na surowo. Ostrożność dotyczy też osób z chorobami przewodu pokarmowego i przyjmujących leki.
Tak, to warzywo godne polecenia. Jest bardzo mało kaloryczne, ma błonnik, witaminy i minerały, a ostrożność dotyczy głównie niedoczynności tarczycy i wrażliwego brzucha.
Tak, jest jadalny i ma więcej witaminy C oraz folianów niż ugotowany. Duże ilości surowego powinny ograniczyć osoby z niedoczynnością tarczycy.
Tak, jest łatwiej strawny i zawiera mniej goitrogenów, ale po zbyt długim gotowaniu traci witaminy. Najlepiej gotować go krótko i bez przykrycia.
Błonnik przyspiesza pasaż jelitowy, co pomaga w zaparciach. U osób z wrażliwym jelitem kalafior może jednak wzdymać, wtedy lepszy jest gotowany w małych porcjach.
Brak wiarygodnych danych, że kalafior chroni wątrobę. Traktuj go jako zdrowy składnik zbilansowanej diety, a przy chorobie wątroby ustal jadłospis z lekarzem.
Zdrowej osobie w zwykłych ilościach nie szkodzi. Szkodliwy bywa surowy w dużych porcjach przy niedoczynności tarczycy oraz przy lekach, jeśli nagle zwiększysz ilość warzyw kapustnych.