Pudding z mlekiem kokosowym
Gotuj perełki w mleku kokosowym na małym ogniu, aż zgęstnieją, a po przestudzeniu podawaj z musem z mango.
Tapioka to skrobia pozyskiwana z bulw manioku, rośliny uprawianej w Ameryce Południowej, Afryce i Azji. Surowe bulwy manioku są trujące, dlatego jadalną skrobię uzyskuje się dopiero po ich przetworzeniu. W sprzedaży tapioka występuje jako mąka, płatki i granulki, czyli perełki o średnicy od 1 do 8 milimetrów.
W Polsce kupisz ją w sklepach ze zdrową żywnością, w większych supermarketach na półkach z kuchniami świata i w sklepach azjatyckich. Suche perełki mogą leżeć w szafce nawet dwa lata, bo zawierają bardzo mało wody. Tapioka jest naturalnie bezglutenowa.
Tapioki nie je się na surowo. Perełki najpierw się moczy, a potem gotuje w mleku, wodzie lub mleku kokosowym, aż staną się przezroczyste i napęcznieją nawet dwukrotnie. Płyn gęstnieje wtedy w galaretowatą masę, podobnie jak przy nasionach chia. Ponieważ sama tapioka prawie nie ma smaku, o charakterze dania decydują dodatki: owoce, kokos, cukier, przyprawy albo wytrawne składniki.
Gotuj perełki w mleku kokosowym na małym ogniu, aż zgęstnieją, a po przestudzeniu podawaj z musem z mango.
Duże, zwykle ciemne kulki tapioki trafiają na dno kubka z herbatą, mlekiem i lodem. Pije się je przez grubą słomkę.
Pudding z tapioki przygotuj wieczorem, a rano ułóż warstwami w słoiku z owocami, dżemem lub konfiturą.
Mąka z tapioki zagęszcza zupy, sosy i owocowe nadzienia do ciast, dając klarowny, błyszczący efekt.
Mąkę z tapioki dodaje się do ciasta na pierogi, naleśniki i brazylijskie bułeczki serowe pão de queijo.
W Brazylii perełki gotuje się w czerwonym winie z cynamonem i goździkami na deser sagu.
Tapioka sama w sobie smakuje bardzo neutralnie, bez słodyczy i bez wyraźnego aromatu, dlatego przejmuje smak mleka, owoców i przypraw, w których się gotuje. Najważniejsza jest jej tekstura: po ugotowaniu perełki robią się szkliste, miękkie z zewnątrz i sprężyste w środku, lekko gumowate. Konsystencją przypominają żelki albo kleisty ryż, a pudding z tapioki jest gęsty i śliski jak kisiel z kuleczkami.
Brak własnego smaku sprawia, że tapioka równie dobrze pasuje do słodkich deserów, jak i do zup.
Ugotowane perełki są elastyczne i lekko ciągnące się, a duże kulki z bubble tea wyraźnie gumowate.
Po ugotowaniu białe granulki stają się półprzezroczyste, jak małe szklane kulki.
Konsystencją bliżej jej do żelków, kisielu i kleistego ryżu niż do kaszy, choć bywa nazywana kaszą z manioku.
Tapioka sama prawie nie ma smaku. Liczy się jej konsystencja: miękka, sprężysta i lekko kleista, a smak nadają jej mleko, owoce i cukier.
Kulki w bubble tea są gumowate i ciągnące się. Po ugotowaniu płucze się je i moczy w syropie cukrowym, dlatego smakują słodko, a nie neutralnie.
Nie, suchą tapiokę zawsze się gotuje. Surowe perełki są twarde i nieprzyjemne w jedzeniu.
Tak, tapioka to skrobia z manioku i naturalnie nie zawiera glutenu. Przy celiakii wybieraj produkty oznaczone symbolem przekreślonego kłosa.
Kasza powstaje z ziaren zbóż, a tapioka z czystej skrobi z bulw manioku. Po ugotowaniu tapioka jest szklista i kleista, a kasza sypka lub miękka.