Papryka czerwona
IG 15 niski
1 duża papryka (230 g): ładunek 1,6 (niski)
Najsłodsza z papryk. Tabele PZWL podają 6,6 g węglowodanów i 2 g błonnika w 100 g, więc przyswajalnych jest 4,6 g.
Jak liczysz?
Papryka ma niski indeks glikemiczny, około 15, i to samo dotyczy papryki czerwonej, zielonej, żółtej oraz ostrych papryczek chili. Tę wartość podają tabele metody Montignaca i polskie zestawienia dietetyczne.
Laboratorium Uniwersytetu w Sydney w ogóle nie mierzy IG papryki, bo warzywa sałatkowe mają tak mało węglowodanów, że standardowy test (porcja z 50 g węglowodanów) byłby niewykonalny. Czerwona papryka ma około 4,6 g węglowodanów przyswajalnych w 100 g, zielona 2,6 g. Czerwona jest słodsza, bo dojrzewała dłużej i ma więcej glukozy i fruktozy, ale to nadal niewielkie ilości.
Cała duża czerwona papryka (230 g) daje ładunek glikemiczny około 2, a więc bardzo niski. Gotowanie czy duszenie nie dodaje węglowodanów, zmienia się tylko konsystencja.
Papryka ma IG około 15, niezależnie od koloru. To wartość szacunkowa z tabel Montignaca i zestawień dietetyków, bo laboratoria IG nie badają warzyw z tak małą ilością węglowodanów. Wszystkie kolory papryki mieszczą się w grupie niskiego IG z ogromnym zapasem.
IG 15 niski
1 duża papryka (230 g): ładunek 1,6 (niski)
Najsłodsza z papryk. Tabele PZWL podają 6,6 g węglowodanów i 2 g błonnika w 100 g, więc przyswajalnych jest 4,6 g.
Jak liczysz?
IG 15 niski
1 średnia papryka (140 g): ładunek 0,5 (niski)
Niedojrzała papryka o lekko gorzkawym smaku. Ma najmniej cukrów: 4,6 g węglowodanów minus 2 g błonnika w 100 g.
Jak liczysz?
IG 15 niski
1 papryka (200 g): ładunek 1,8 (niski)
Łagodna w smaku, słodsza od zielonej. IG jak dla papryki słodkiej według tabel Montignaca.
Jak liczysz?
IG 15 niski
1 papryczka jalapeño (30 g): ładunek 0,3 (niski)
Ostre papryczki mają w tabelach Montignaca i zestawieniach dietetyków ten sam IG 15.
Jak liczysz?
Ładunek glikemiczny to IG razy gramy węglowodanów w porcji, podzielone przez 100: do 10 niski, 11-19 średni, od 20 wysoki. Duża czerwona papryka ma ładunek około 1,6, żółta około 1,8, a zielona tylko 0,5. Papryki praktycznie nie da się zjeść tyle, by ładunek przestał być niski.
| Odmiana | IG | Porcja | Węglowodany w porcji | Ładunek |
|---|---|---|---|---|
| Papryka czerwona | 15 | 1 duża papryka (230 g) | 10,6 g | 1,6 (niski) |
| Papryka zielona | 15 | 1 średnia papryka (140 g) | 3,6 g | 0,5 (niski) |
| Papryka żółta | 15 | 1 papryka (200 g) | 12 g | 1,8 (niski) |
| Papryczka chili | 15 | 1 papryczka jalapeño (30 g) | 2 g | 0,3 (niski) |
Papryka ma IG około 15, czyli bardzo niski. 100 g czerwonej papryki to tylko 4,6 g węglowodanów przyswajalnych.
Czerwona papryka ma IG około 15, tak jak zielona i żółta. Cała duża papryka (230 g) ma ładunek glikemiczny około 1,6.
Tak, IG papryki to około 15, a więc daleko poniżej granicy 55. Laboratoria IG w ogóle jej nie badają, bo ma zbyt mało węglowodanów.
Nie. Papryka ma IG około 15 i jedną z najniższych zawartości węglowodanów wśród warzyw, 2,6-6 g w 100 g.
Papryka gotowana czy duszona nie ma osobnego pomiaru IG. Obróbka nie dodaje węglowodanów, więc 100 g nadal ma ich około 3-6 g, a ładunek porcji pozostaje poniżej 2.
Papryka konserwowa nie ma zmierzonego IG. Sama papryka ma około 15, ale słodzona zalewa dokłada cukru (IG 65), więc sprawdzaj, ile cukru podaje etykieta.
Indeks glikemiczny zależy od odmiany, dojrzałości, sposobu przygotowania i tego, z czym jesz produkt, a wartości z badań różnią się między sobą. Przy cukrzycy i insulinooporności jadłospis ustal z lekarzem albo dietetykiem.