Na desce serów
Camembert pokrojony w klinki od środka jak tort, a obok gorgonzola, winogrona, orzechy, miód i bagietka.
Sery pleśniowe dzielą się na dwie grupy. Camembert, brie i ich polskie odpowiedniki mają białą, puszystą skórkę z pleśni Penicillium camemberti, która dojrzewa od zewnątrz do środka. Gorgonzola, roquefort i lazur to sery z niebieską pleśnią Penicillium, która tworzy zielononiebieskie żyłki w całym bloku.
Camembert pochodzi z Normandii, gdzie robi się go od końca XVIII wieku i dojrzewa minimum trzy tygodnie. Gorgonzola to włoski ser z Lombardii i Piemontu, leżakujący zwykle 3 do 4 miesięcy. Oba kupisz w każdym supermarkecie, a w lepszych sklepach także wersje z chronionym oznaczeniem pochodzenia.
Ser pleśniowy wyjmij z lodówki na około godzinę przed podaniem, bo zimny traci aromat i kremowość. Białą skórkę camemberta i brie jesz razem z serem, a gorgonzolę kroisz lub kruszysz. Oba rodzaje dobrze łączą się ze słodkimi dodatkami: miodem, gruszką, figami, winogronami, konfiturą z żurawiny, a także z orzechami włoskimi i świeżym pieczywem.
Camembert pokrojony w klinki od środka jak tort, a obok gorgonzola, winogrona, orzechy, miód i bagietka.
Nacięty krążek pieczesz w drewnianym pudełku albo na grillu, aż środek się rozpłynie, i podajesz z żurawiną i grzankami do maczania.
Kawałki gorgonzoli rozpuszczone w śmietanie tworzą gęsty sos do gnocchi, penne i steku.
Pieczone połówki gruszek z kawałkiem gorgonzoli, orzechami i miodem to klasyczny deser albo przystawka.
Kruszona gorgonzola albo kostka camemberta z rukolą, szpinakiem, figami i orzechami, skropiona sosem balsamicznym.
Plastry camemberta na tostach z szynką albo zapiekanki z żurawiną, zapiekane do roztopienia sera.
Dojrzały camembert pod białą, lekko gumowatą skórką ma kremowe, prawie płynne wnętrze o smaku masła, śmietany i pieczarek. Im starszy, tym mocniej pachnie grzybami, ziemią i lekko amoniakiem. Gorgonzola jest wyraźniejsza: słona, ostra, lekko pikantna od żyłek pleśni. Wersja dolce jest miękka, maślana i ma słodkawy finisz, a piccante twardsza, krucha i wyraźnie ostrzejsza. Brie smakuje podobnie do camemberta, ale łagodniej.
Dojrzały camembert i gorgonzola dolce rozpływają się na języku. Młody camembert ma w środku twardszy, kredowy rdzeń.
Wyraźna zwłaszcza w serach z niebieską pleśnią. Camembert jest łagodniejszy i bardziej mleczny.
Niebieskie żyłki szczypią w język, najmocniej w gorgonzoli piccante i roquefort.
Grzybowy, maślany i piwniczny. Zapach mocno zależy od stopnia dojrzałości i jest intensywniejszy niż smak.
Biała skórka camemberta jest miękka, lekko aksamitna i ma delikatnie gorzkawy, grzybowy smak.
W temperaturze pokojowej, razem ze skórką, pokrojony w klinki od środka krążka. Pasuje do bagietki, winogron, gruszek, orzechów i konfitury z żurawiny.
Tak, biała pleśniowa skórka jest jadalna i stanowi część smaku sera. Jeśli ci nie smakuje, możesz ją odkroić, ale ser straci część aromatu.
Jest słona, kremowa i pikantna, z ostrym posmakiem niebieskiej pleśni. Gorgonzola dolce jest łagodniejsza i lekko słodka, a piccante ostrzejsza i bardziej krucha.
Zacznij od łagodnego brie albo młodego camemberta i łącz go ze słodkimi dodatkami, jak miód, gruszka czy figi. Słodycz łagodzi ostrość pleśni.
Nie, to po prostu marka popularnego camemberta z pasteryzowanego mleka. Je się go tak samo, na zimno ze skórką albo zapiekanego.