Surówka z jabłkiem i marchewką
Zetrzyj rzepę, jabłko i marchewkę na drobnych oczkach, posól, dodaj śmietanę lub jogurt i schłódź kilka minut w lodówce.
Czarna rzepa to potoczna nazwa czarnej rzodkwi, warzywa z rodziny kapustowatych. Ma okrągły lub wydłużony korzeń z matową, czarną skórką i śnieżnobiałym miąższem. Uprawiano ją już w starożytności na Bliskim Wschodzie, w Europie i Azji Środkowej.
W Polsce czarną rzepę kupisz jesienią i zimą na targach, w warzywniakach i w większych marketach, bo to warzywo zbierane późno i dobrze znoszące przechowywanie. Jadalny jest korzeń oraz młode liście, które nadają się do sałatek i zup.
Spis treści
Czarna rzepa jest najsmaczniejsza na surowo, starta na tarce i połączona z czymś słodkim lub tłustym, co łagodzi jej ostrość: jabłkiem, marchewką, śmietaną, jogurtem albo majonezem. Pasuje do mięs, ryb, placków ziemniaczanych i kiełbasek z grilla. Po obróbce cieplnej traci pazur i staje się łagodna, więc możesz ją piec, dusić i gotować jak inne warzywa korzeniowe.
Zetrzyj rzepę, jabłko i marchewkę na drobnych oczkach, posól, dodaj śmietanę lub jogurt i schłódź kilka minut w lodówce.
Startą rzepę wymieszaj z solą (około 20 g na kilogram), odstaw na dwie godziny, ubij w słoiku i odczekaj mniej więcej tydzień.
Cienkie plasterki lub wiórki rzepy dodaj do twarożku ze szczypiorkiem albo połóż na chlebie z masłem i solą.
Kawałki rzepy upiecz z ziemniakami, marchwią i burakiem na oliwie z ziołami. W piekarniku robi się łagodna i lekko słodka.
Ugotowaną w osolonej wodzie rzepę przeciśnij przez praskę i wymieszaj z masłem, mlekiem i koperkiem.
Startą rzepę przeciśnij przez gazę, a ostry sok połącz z sokiem jabłkowym, miodem i cytryną.
Na surowo czarna rzepa jest wyraźnie ostrzejsza od zwykłej rzodkiewki: szczypie w język i nos jak chrzan albo gorczyca, a pod ostrością kryje się lekko gorzkawa, ziemista nuta. Miąższ jest twardy, zwarty i soczysty, trzeszczy przy krojeniu. Ostrość pochodzi ze związków siarki, które ulatniają się w cieple, dlatego gotowana, duszona lub pieczona rzepa smakuje łagodnie, trochę jak rzepa biała lub kalarepa.
Silna, chrzanowa, uderzająca w nos. Najmocniejsza tuż pod skórką.
Delikatna, ziemista, wyczuwalna zwłaszcza w starszych i większych korzeniach.
Twarda, gęsta i chrupiąca, bardziej zbita niż w czerwonej rzodkiewce.
Miękka, łagodna, z lekką słodyczą, bez szczypiącego posmaku.
Skrzyżowanie rzodkiewki z chrzanem; po obróbce kalarepę lub białą rzepę.
Czarną skórkę możesz zjeść, jeśli jest cienka i dokładnie wyszorowana, ale to ona odpowiada za najostrzejszy i gorzki posmak. Do surówek i dań dla dzieci lepiej ją zdjąć obieraczką, podobnie jak przy marchwi.
Tak, to najpopularniejsza forma. Surowa rzepa zachowuje chrupkość i pełną ostrość, dlatego zwykle łączy się ją z jabłkiem, śmietaną lub jogurtem.
Nie musisz, cienką skórkę po wyszorowaniu da się zjeść. Obierz ją jednak, gdy zależy ci na łagodniejszym smaku, bo skórka jest najbardziej ostra i gorzka.
Czarna rzepa to w rzeczywistości rzodkiew, a nie rzepa. Jest dużo ostrzejsza, twardsza i ma czarną skórkę, podczas gdy biała rzepa smakuje słodkawo i łagodnie.
Obróbka cieplna, kiszenie albo solenie startej rzepy mocno zmniejsza jej ostrość. Pomaga też dodatek tłustego sosu i słodkich owoców.
Tak, młode liście możesz dodać do sałatek lub zup, podobnie jak liście rzodkiewki.