Białko
średnio 20% w mięsie
Na plus
Mięso, z którego powstaje kiełbasa, zawiera średnio 20% białka o wysokiej wartości odżywczej, ale w wędlinach mięsa bywa mało, bo część miejsca zajmują woda i dodatki.
W skrócie Okazjonalnie: kiełbasa to mięso przetworzone, które Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zalicza do czynników rakotwórczych, a do tego zwykle dostarcza dużo soli i dodatków, więc lepiej jeść ją rzadko i w małych porcjach.
Kiełbasa to rozdrobnione mięso, najczęściej wieprzowe, które razem z tłuszczem i przyprawami trafia do podłużnej osłonki, a potem bywa wędzone lub parzone. Rodzajów jest wiele: od trwałych, suchych kiełbas po nietrwałe, jak biała czy śląska, które mają więcej wody.
Wątpliwości budzi to, że kiełbasa należy do mięsa przetworzonego, czyli solonego, peklowanego i wędzonego, a takie mięso w badaniach bywa wiązane z większym ryzykiem chorób. Różnica między kiełbasą z dobrego mięsa a tanim wyrobem pełnym dodatków bywa jednak duża.
Spis treści
Na minus przeważa przetworzenie: sól, azotyny i dodatki, a także ryzyko wiązane z mięsem przetworzonym. Na plus zostają białko i żelazo, ale dostarczysz ich z mniej przetworzonych produktów, na przykład z ryb, jajek czy roślin strączkowych.
średnio 20% w mięsie
Na plus
Mięso, z którego powstaje kiełbasa, zawiera średnio 20% białka o wysokiej wartości odżywczej, ale w wędlinach mięsa bywa mało, bo część miejsca zajmują woda i dodatki.
hemowe, dobrze przyswajalne
Na plus
Mięso dostarcza żelaza hemowego o wysokiej przyswajalności, a produkty roślinne dają żelazo przyswajalne znacznie słabiej.
dużo, wędliny to źródło soli
Na minus
Wędliny należą do istotnych źródeł soli w diecie, a jej maksymalne dzienne spożycie to 5 g z całej diety.
azotyny, fosforany, wzmacniacze
Z umiarem
Wiele wędlin zawiera azotany i azotyny, fosforany, glutaminian sodu, aromaty dymu wędzarniczego i białko sojowe. Wędliny mielone mają przy tym dużo tłuszczu, cholesterolu i cukru.
50 g dziennie, ryzyko +18%
Na minus
W 2015 roku IARC zaklasyfikowała mięso przetworzone do grupy 1, czyli czynników rakotwórczych dla człowieka. Ta sama ilość jedzona codziennie wiązała się też z większym ryzykiem choroby wieńcowej i cukrzycy typu 2.
Kiełbasa szkodzi głównie wtedy, gdy jest jedzona często i w dużych porcjach, a do tego grillowana lub wędzona. Poniżej sytuacje, w których trzeba uważać szczególnie.
Nie na co dzień. To mięso przetworzone z dużą ilością soli i dodatków, więc jedz ją rzadko, w małych porcjach i wybieraj wyroby o krótkim składzie z dużym udziałem mięsa.
Jest gorsza od gotowanej lub pieczonej w piekarniku. Jeśli grillujesz, rób to z dala od płomieni i nie polewaj węgla płynną podpałką.
Nazwa swojska niczego nie gwarantuje, liczy się skład: udział mięsa, sól, azotyny i dodatki. Dopytaj o skład także przy kiełbasie z wędzarni.
Należy do kiełbas nietrwałych, które mają więcej wody niż trwałe, ale nadal jest mięsem przetworzonym, więc obowiązują te same limity.
Najgorzej wypada, gdy kiełbasa ma kontakt z płomieniem. Lepiej opiekać ją nad żarem, tak by tłuszcz nie kapał na węgle.
Szkodzi, gdy jest jedzona często i w dużych ilościach. Na poziomie indywidualnym liczy się jakość wędliny, częstość jedzenia i wielkość porcji.