Czy mięso z sarny jest zdrowe?

W skrócie Zdrowe z umiarem: sarnina to chude mięso z dużą ilością białka, ale wymaga dobrej obróbki cieplnej i zaufanego pochodzenia, a surowa albo niedogotowana może zaszkodzić.

Mięso z sarny, czyli sarnina, to dziczyzna pozyskiwana zwykle w wyniku polowania. Należy do mięs najczęściej spożywanych w Polsce i w Europie obok dziczyzny z dzika i jelenia. Najczęściej trafia na stół jako pieczeń, gulasz albo danie duszone.

Dziczyzna ma opinię mięsa chudego, a jednocześnie budzi pytania o bezpieczeństwo: pasożyty, bakterie i ołów po amunicji. Sprawdzamy, co jest w sarninie dobre, jak ją przygotować, żeby smakowała i nie zaszkodziła, oraz komu lepiej zapytać lekarza.

Spis treści

Mięso z sarny: co jest na plus, a co na minus

Na plus przeważa skład: dużo białka i mało tłuszczu, bez węglowodanów. Na minus wypadają kwestie bezpieczeństwa, bo dziczyznę trzeba kupować z kontrolowanego źródła i dokładnie obrabiać cieplnie.

Białko

od 23 do 30 g w 100 g

Na plus

Tabele podają niższą wartość dla zwykłej sarniny, a wyższą dla pieczonej. Dziczyzna jest opisywana jako mięso o wysokiej zawartości białka.

Tłuszcz

od 2 do 3 g w 100 g

Na plus

Dziczyzna ma relatywnie mało tłuszczu, choć skład zależy od gatunku, wieku, płci, sezonu i warunków życia zwierzęcia.

Energia

od 120 do 158 kcal w 100 g

Na plus

Zwykła sarnina ma 120 kcal na porcję 100 g, a po upieczeniu 158 kcal, bo mięso traci wodę.

Cholesterol

81 mg w 100 g dziczyzny

Z umiarem

To wartość uśredniona dla różnych gatunków dziczyzny. Nasycone kwasy tłuszczowe i cholesterol w nadmiarze są niekorzystne, więc mięso jedz w rozsądnych ilościach.

Żelazo i witamina B12

dobrze przyswajalne

Na plus

Mięso jest cennym źródłem żelaza hemowego, cynku i witaminy B12, które trudno uzupełnić z samych produktów roślinnych.

Bezpieczeństwo

wymaga pełnej obróbki

Z umiarem

W dziczyźnie opisywano pasożyty i bakterie, dlatego liczą się kontrola weterynaryjna, higiena i prawidłowa obróbka cieplna.

Ile mięsa z sarny dziennie i jak jeść z głową

  1. Jedz sarninę jako jedno z mięs w tygodniu, na zmianę z drobiem, rybami i daniami roślinnymi, bo wytyczne wielu krajów zalecają jeść mięso tylko w niektóre dni, nie codziennie.
  2. Nie jedz surowej ani niedogotowanej sarniny, bo toksoplazmoza może pochodzić z surowego lub niedogotowanego mięsa.
  3. Przy niektórych elementach stosuj dłuższą obróbkę cieplną, bo włókna mięśniowe i tkanka łączna wpływają na dobór metody.
  4. Podawaj z warzywami, bo dieta powinna zawierać więcej warzyw i owoców, a mniej czerwonego i przetworzonego mięsa.
  5. Wybieraj gotowanie, duszenie bez obsmażania albo pieczenie w folii lub naczyniu żaroodpornym, bo im bardziej spieczona powierzchnia mięsa, tym więcej rakotwórczych substancji.

Szkodliwość i przeciwwskazania: mięso z sarny

Sarnina szkodzi głównie wtedy, gdy jest surowa lub niedogotowana albo pochodzi z niepewnego źródła. Dla zdrowej osoby dobrze przygotowane mięso jest bezpieczne, ale kilka grup powinno uważać.

Porady

Najczęstsze pytania

Czy mięso z sarny jest zdrowe?

Tak, w rozsądnych ilościach i po dobrej obróbce cieplnej. To chude mięso z dużą ilością białka, ale wymaga uwagi przy pochodzeniu i przygotowaniu.

Czy mięso z sarny jest szkodliwe?

Dobrze obrobione i pochodzące z kontrolowanego źródła nie szkodzi zdrowej osobie. Szkodzić może surowe lub niedogotowane mięso oraz ołów z amunicji.

Czy sarninę można jeść na surowo?

Nie. Toksoplazmoza może wynikać ze spożycia surowego lub niedogotowanego mięsa, a w przypadku dzika i jeleniowatych EFSA zalecała unikanie surowych produktów.

Czy sarnina to mięso czerwone?

Tak, w opracowaniu Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej o ryzyku nowotworów dziczyzna jest wymieniona wśród mięs czerwonych. Światowa Fundacja Badań nad Rakiem zaleca nie przekraczać 500 gramów czerwonego mięsa na tydzień.

Czy w sarninie jest dużo tłuszczu?

Nie, dziczyzna należy do mięs o niskiej zawartości tłuszczu. W badaniach podkreśla się też jej korzystny profil kwasów tłuszczowych.

Inne produkty

Wszystkie produkty