Kalorie
mało energii, bez cholesterolu
Na plus
Grzyby jadalne, do których należą rydze, są niskoenergetyczne, porównywalnie do większości warzyw, mają niewiele tłuszczu i sodu oraz nie zawierają cholesterolu.
W skrócie Zdrowe z umiarem: rydze to niskoenergetyczne grzyby z błonnikiem, potasem i selenem, ale bywają ciężkostrawne, a przy zbieraniu liczy się pewne rozpoznanie gatunku i świeżość owocników.
Rydz, czyli mleczaj rydz, to jadalny grzyb leśny z rodziny gołąbkowatych, który rośnie pod sosnami. Poznasz go po wyraźnie prążkowanym kapeluszu i zieleniejącym po uszkodzeniu mleczku. W kuchni jest wysoko ceniony, a podczas przyrządzania cierpki posmak znika.
Wątpliwości mają dwa źródła. Pierwsze to wartość odżywcza, bo grzyby bywają traktowane jak puste warzywo, drugie to bezpieczeństwo, ponieważ grzybom leśnym towarzyszy ryzyko pomyłki, ciężkostrawność i szybkie psucie się. Poniżej rozdzielamy to, co przemawia za rydzami, od tego, co każe jeść je z głową.
Spis treści
Na plus przeważa skład: grzyby są niskoenergetyczne i dostarczają błonnika oraz składników mineralnych, a badania obserwacyjne wypadają dla nich zachęcająco. Na minus liczą się ryzyko pomyłki przy zbiorze i wrażliwość żołądka, dlatego werdykt brzmi: z umiarem.
mało energii, bez cholesterolu
Na plus
Grzyby jadalne, do których należą rydze, są niskoenergetyczne, porównywalnie do większości warzyw, mają niewiele tłuszczu i sodu oraz nie zawierają cholesterolu.
polisacharydy i błonnik
Na plus
Grzyby zawierają węglowodany złożone i błonnik pokarmowy, które są potrzebne do prawidłowej pracy przewodu pokarmowego.
potas, selen
Na plus
Wśród składników mineralnych grzybów Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej wymienia potas i selen, a także związki bioaktywne, takie jak kwasy fenolowe i karotenoidy.
ryzyko zgonu niższe 0,94
Na plus
W metaanalizie badań kohortowych jedzenie grzybów wiązano z niższym ryzykiem zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (współczynnik ryzyka 0,94), choć w samym amerykańskim badaniu NHANES związek nie był istotny statystycznie.
smażone, kiszone, marynowane
Z umiarem
Rydze nadają się do smażenia, zupy, kiszenia, solenia i marynowania w occie, a od wybranej metody zależy, ile tłuszczu, soli lub octu dodasz do talerza.
groźne przy złym rozpoznaniu
Na minus
Nie istnieje prosty i niezawodny sposób na odróżnienie trujących grzybów od jadalnych, dlatego zbieraj tylko te, które dobrze znasz.
Rydze szkodzą przede wszystkim wtedy, gdy zbierzesz niewłaściwy grzyb, zjesz zbyt stary lub robaczywy owocnik albo podasz je małemu dziecku. Ostrożniej jedz je też przy dolegliwościach żołądkowych.
Z umiarem. Są niskoenergetyczne, mają błonnik, potas i selen, ale bywają ciężkostrawne i wymagają pewnego rozpoznania przy zbiorze.
Nie, jeśli to prawdziwe, świeże rydze. Szkodzić mogą przy pomyłce z trującym grzybem, zbyt długim przechowywaniu i u osób z wrażliwym żołądkiem.
Lepiej nie. Część grzybów jest trująca w stanie surowym, a rydze przyrządza się, bo wtedy znika ich cierpki posmak.
Rośnie pod sosnami, ma wyraźne prążkowanie kapelusza, a po uszkodzeniu jego mleczko i miąższ zielenieją. Mimo to bez pewności lepiej go nie zbierać.
Grzybów leśnych nie rekomenduje się dzieciom do 12 roku życia. Grzyby hodowlane, na przykład pieczarki, można wprowadzać już przy rozszerzaniu diety niemowląt.