Schłodzona w plastrach
Obrane owoce pokrój w grube plastry i jedz widelczykiem prosto z talerza, jak orzeźwiającą przekąskę.
Opuncja figowa to kaktus pochodzący najpewniej ze środkowego Meksyku, który dorasta do kilku metrów wysokości i wydaje przeciętnie od 100 do 200 owoców. Dziś uprawia się go w suchych i półsuchych rejonach całego świata, między innymi w krajach południowej Europy i północnej Afryki.
Owoce mają owalny kształt i długość od 5 do 10 cm, a dojrzewając zmieniają kolor z zielonego na żółty, pomarańczowy lub czerwony. Miąższ bywa bladozielony, żółty, pomarańczowy albo purpurowy. Na półkach polskich sklepów pojawiają się głównie późnym latem i jesienią, bo na półkuli północnej owoce dojrzewają od sierpnia do października.
Spis treści
Opuncję figową jesz po obraniu, na surowo, najlepiej po kilku godzinach w lodówce, bo schłodzona jest najbardziej orzeźwiająca. Miąższ kroisz w plastry lub kostkę i podajesz solo albo jako dodatek do deserów i sałatek. Owoce nadają się też do duszenia, przecierania na mus i przetworów, a w Meksyku robi się z nich nawet napój colonche.
Obrane owoce pokrój w grube plastry i jedz widelczykiem prosto z talerza, jak orzeźwiającą przekąskę.
Plastry opuncji pasują do rukoli z serem pleśniowym oraz do kolorowej sałatki owocowej.
Przetarty przez sito miąższ daje gładki, intensywnie zabarwiony mus do lodów i jogurtu.
Zmiksowana z lodem i sokiem z limonki opuncja tworzy gęsty, różowy lub żółty koktajl.
Z owoców robi się gęste konfitury i galaretki, które pasują do serów, naleśników i pieczywa.
Duszona opuncja zmiksowana na sos dodaje pieczonemu lub duszonemu kurczakowi owocowej słodyczy.
Dojrzała opuncja figowa smakuje subtelnie i czysto, bez perfumowego aromatu mango czy marakui. Pierwsze wrażenie to chłodna, wodnista słodycz, która szybko gasi pragnienie i daje uczucie sytości. Smak jest delikatny, więc owoc najlepiej wypada schłodzony i bez mocnych dodatków. Zielone, niedojrzałe egzemplarze są twarde i wyraźnie mniej słodkie, dlatego nie warto ich kupować z myślą o jedzeniu na surowo.
Umiarkowana i wodnista, znacznie słabsza niż w figach, mimo że owoc nosi ich nazwę.
Delikatna i orzeźwiająca, wyczuwalna głównie w tle, dzięki czemu miąższ nie jest mdły.
Mięsisty i soczysty miąższ przypomina gruszkę, a gęsto rozsiane, drobne pestki są twarde i chrupią pod zębami.
Na surowo słodki arbuz, a ugotowana na konfiturę truskawki i figi.
Skórka opuncji jest niejadalna i pokryta kępkami cieniutkich, prawie niewidocznych kolców, które boleśnie wbijają się w palce. Dlatego owoc obiera się w rękawicach albo przytrzymując go widelcem, a skórę zdejmuje w całości po nacięciu, zamiast ją skrobać nożem.
Tak, drobne pestki zwykle się połyka razem z miąższem, bo są zbyt twarde, by je rozgryźć. Jeśli źle je tolerujesz, przetrzyj miąższ przez sito i jedz sam mus.
Przekrój umyty owoc na pół i wydrąż miąższ łyżeczką, trzymając skórkę przez gruby ręcznik lub w rękawicy. Skórka zostaje wtedy jak miseczka i nie musisz jej dotykać palcami.
Figa kaktusowa to inna nazwa owocu opuncji figowej; spotkasz też określenia figa berberyjska i owoc kaktusa. W Meksyku owoc nazywa się tuna, a sama roślina nopal.
Jadalne są też młode, płaskie pędy opuncji, zwane w Meksyku nopalitos. Po ugotowaniu lub usmażeniu są miękkie, lekko cierpkie i smakują podobnie do zielonej fasolki szparagowej.