Na blinach ze śmietaną
Małe gryczane placuszki z łyżeczką kwaśnej śmietany i kawiorem na wierzchu to klasyka kuchni rosyjskiej.
Kawior to solona ikra ryb. Za prawdziwy, czarny kawior uchodzi ikra ryb jesiotrowatych, takich jak bieługa, jesiotr rosyjski i siewruga, a kawiorem czerwonym nazywa się ikrę łososia, pstrąga i innych ryb łososiowatych. Rosyjscy rybacy znali sztukę solenia ikry już w XII wieku, a z czasem kawior stał się kulinarnym symbolem Rosji i luksusu.
Dziś czarny kawior pochodzi głównie z hodowli jesiotrów, także z polskich gospodarstw, których ikra jest ceniona na świecie. Czerwony kawior z łososia i pstrąga kupisz w słoiczkach w większości supermarketów przez cały rok. Tańsze namiastki powstają z barwionej ikry taszy, a wegańskie imitacje z alg.
Kawior podaje się mocno schłodzony, najlepiej w miseczce ustawionej na kruszonym lodzie. Nie rozsmarowuje się go jak pasty: kładziesz niewielką porcję na kawałek pieczywa i wkładasz kąsek do ust w całości, a porcję z talerza zjadasz małym widelczykiem. Czarny kawior najlepiej smakuje z prostymi, neutralnymi dodatkami, a tańszy czerwony dobrze znosi kanapki, jajka i sałatki.
Małe gryczane placuszki z łyżeczką kwaśnej śmietany i kawiorem na wierzchu to klasyka kuchni rosyjskiej.
Tost z cienką warstwą masła, kawiorem i cząstką cytryny obok pozwala poczuć czysty smak ikry.
Połówki jajek na twardo albo jajka faszerowane z odrobiną kawioru to efektowna przekąska na przyjęcie.
Łyżeczka czerwonego kawioru na twarożku albo śledziu w śmietanie dodaje słonej, morskiej nuty i koloru.
Pomarańczowa ikra łososia i pstrąga ozdabia sushi, tatar z łososia i ostrygi.
Kawior smakuje przede wszystkim słono i morsko, ale dobry czarny kawior nie jest ani ostry, ani mocno rybi. Ikra jesiotra ma kremowy, lekko maślany smak z łagodnym, słonawym finiszem, a ikra bieługi uchodzi za najdelikatniejszą ze wszystkich. Czerwony kawior z łososia jest wyrazistszy i bardziej rybi. Pasteryzacja zabiera ikrze sporą część aromatu, dlatego świeży kawior smakuje pełniej niż ten z długim terminem ważności.
Najlepszy kawior ma tylko tyle soli, ile trzeba do konserwacji, zwykle 4-6 procent, co oznacza rosyjskie słowo malossol, czyli mało soli.
Ziarna jesiotra są miękkie i kremowe, a większa ikra łososia jest sprężysta i pęka pod językiem, wypuszczając słony sok.
Kawior bieługi ma duże ziarna od srebrnoszarych po czarne, osetra jasno- i ciemnobrązowe, a ikra łososia keta pomarańczowoczerwone.
Barwiona na czarno lub czerwono ikra taszy jest dość słona i mniej subtelna, więc lepiej sprawdza się jako dekoracja.
Czarnego kawioru nie łącz z cebulą, czosnkiem ani mocnymi sosami, bo zagłuszą jego delikatny, maślany smak. Wystarczą bliny, masło albo śmietana, a ikrę kładź ostrożnie, żeby nie zgnieść ziaren.
Czerwony kawior je się mniej ceremonialnie: na chlebie z masłem, na jajkach, w sałatkach i na sushi. Jest tańszy od czarnego, więc możesz nakładać go większymi porcjami.
Metal może nadać ikrze metaliczny posmak, dlatego do kawioru używa się łyżeczek z masy perłowej, rogu, kości albo drewna.
Tak, kawior to surowa ikra, którą tylko się soli, bez gotowania. Część kawioru w słoikach jest dodatkowo pasteryzowana, żeby dłużej zachował trwałość.
Ikra łososia keta ma duże, pomarańczowoczerwone ziarna, a ikra pstrąga jest drobniejsza, jaśniejsza i lśni na pomarańczowo albo żółto. Oba rodzaje sprzedaje się jako kawior czerwony.