Z solą i limonką
Sól nasypuje się na grzbiet dłoni między kciukiem a palcem wskazującym, zlizuje przed łykiem, a potem zagryza cząstką limonki.
Tequila to meksykański alkohol destylowany z soku niebieskiej agawy, rośliny przypominającej aloes. Nazwa pochodzi od miasta Tequila w stanie Jalisco, a prawo meksykańskie pozwala tak nazywać wyłącznie trunek wytworzony w wyznaczonych regionach kraju, z mocą od 35 do 55 procent.
Serce agawy, zwane piña, piecze się przez kilkadziesiąt godzin, a wyciśnięty sok fermentuje i jest destylowany co najmniej dwukrotnie. Butelki z napisem 100% agawa zawierają wyłącznie cukry z tej rośliny, a tańsze tequile mixto mogą mieć dodatek innych cukrów. W Polsce tequilę kupisz w większości sklepów z alkoholem.
W Polsce tequila najczęściej trafia na stół w małych kieliszkach z solą i ćwiartką limonki lub cytryny, a złota wersja z cynamonem i plasterkiem pomarańczy. W Meksyku dobrą tequilę blanco i reposado sączy się powoli, żeby poczuć jej aromat, często na przemian z łykiem pikantnej sangrity. Leżakowane añejo podaje się jak koniak, w kieliszku z szerszą czaszą.
Sól nasypuje się na grzbiet dłoni między kciukiem a palcem wskazującym, zlizuje przed łykiem, a potem zagryza cząstką limonki.
Meksykański sposób: obok kieliszka tequili stawia się drugi z sangritą, czyli pikantną mieszanką soku pomidorowego, pomarańczowego, limonki i chili.
Tequilę oro podaje się z plasterkiem pomarańczy posypanym cynamonem, który podkreśla jej karmelowe nuty.
Najsłynniejszy koktajl z tequilą: z sokiem z limonki i likierem pomarańczowym, w kieliszku z brzegiem obtoczonym w soli.
Tequila z sokiem pomarańczowym w proporcji jeden do dwóch i grenadiną wlaną na dno, która tworzy barwne przejście jak wschód słońca.
Popularny w Meksyku long drink z tequilą, sokiem lub napojem grejpfrutowym i limonką, podawany z lodem.
Tequila blanco pachnie świeżo i ziołowo: czuć w niej upieczoną agawę o smaku lekko przypominającym słodki ziemniak, a także zielony pieprz, cytrusy i nutę ziemi. Reposado leżakowane w dębowych beczkach od dwóch miesięcy do roku jest łagodniejsze, z wanilią i miodem. Añejo przypomina z kolei ciemne alkohole, z tonami karmelu, suszonych owoców i drewna. Tanie mixto bywają ostre i słodkawe, bez wyraźnego charakteru agawy.
Roślinna, lekko słodka i ziemista nuta, która jest sercem smaku tequili. Najmocniej czuć ją w wersji blanco ze 100% agawy.
Delikatnie szczypiąca, pieprzowa ostrość, szczególnie wyraźna w tequilach z doliny wokół miasta Tequila.
Tequile z agawy uprawianej w górzystym regionie Los Altos są słodsze i bardziej owocowe, z nutą cytrusów.
Pojawiają się dopiero po leżakowaniu w beczkach, często używanych wcześniej do burbonu, sherry lub koniaku.
Czysta tequila jest ziołowa, roślinna i lekko słodkawa, z nutą pieczonej agawy, pieprzu i cytrusów. Ze względu na moc alkoholu wyraźnie rozgrzewa w ustach.
Blanco trafia do butelek zaraz po destylacji, więc jest świeża i ziołowa. Reposado spędza w beczce od dwóch miesięcy do roku i nabiera łagodności oraz nut wanilii i drewna.
Sól łagodzi pierwsze wrażenie ostrości alkoholu, a kwaśna limonka odświeża usta po łyku. W Meksyku przy dobrej tequili rzadko się je stosuje.
Są spokrewnione, ale mezcal zwykle ma wyraźnie dymny smak, bo serca agawy piecze się w ziemnych piecach nad ogniem. Tequila jest czystsza i bardziej ziołowa.
To bezalkoholowy, pikantny napój z soku pomidorowego, soku z pomarańczy, limonki i chili, podawany obok tequili w osobnym kieliszku.