Odporność na trawienie
nie trawi się w jelicie cienkim
Na plus
W badaniu symulującym trawienie włókna bambusowe były odporne na enzymy śliny, żołądka i jelita cienkiego, a uwalnianie cukrów prostych było znikome.
W skrócie Zdrowe z umiarem: włókno bambusowe to dodatek błonnikowy odporny na trawienie, który w badaniach laboratoryjnych bywa fermentowany przez bakterie jelitowe, ale wiedza o nim jest skromna, a nadmiar błonnika wzdyma.
Włókno bambusowe to błonnik pokarmowy pozyskiwany z bambusa, który coraz częściej trafia do żywności jako składnik zwiększający zawartość błonnika. Błonnik tworzą związki roślinne odporne na trawienie i wchłanianie w jelicie cienkim, które docierają do jelita grubego i ulegają tam fermentacji w różnym stopniu.
Wątpliwości biorą się stąd, że włókno bambusowe nie należy do klasycznych źródeł błonnika, takich jak zboża, warzywa i strączki. Badacze zaliczają je do źródeł niekonwencjonalnych, o których wiadomo niewiele, a ocena opiera się głównie na badaniach laboratoryjnych, nie na obserwacjach ludzi. Dlatego traktuj je jako dodatek, a nie podstawę diety.
Spis treści
Na plus przeważa to, że to błonnik odporny na trawienie i fermentowany przez bakterie jelitowe. Na minus liczą się skromne dane z badań na ludziach oraz ryzyko wzdęć przy zbyt szybkim zwiększaniu ilości.
nie trawi się w jelicie cienkim
Na plus
W badaniu symulującym trawienie włókna bambusowe były odporne na enzymy śliny, żołądka i jelita cienkiego, a uwalnianie cukrów prostych było znikome.
zależy od środowiska jelit
Z umiarem
W warunkach ubogich w składniki odżywcze włókno zwiększało produkcję gazów, zakwaszenie i powstawanie krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. W środowisku bogatym w łatwo fermentujące substraty ten efekt był wyraźnie słabszy.
mało badań, głównie laboratoryjne
Z umiarem
Włókno bambusowe zaliczono do niekonwencjonalnych źródeł błonnika, o których dostępnych jest niewiele informacji. Opisane wyniki pochodzą z badań in vitro na próbkach od trzech zdrowych dawców.
zalecane 18-38 g dziennie
Na plus
Zalecenia różnią się w poszczególnych krajach, a u dorosłych najczęściej mieszczą się w tym zakresie. Zaspokojenie ich to pierwszy cel, a dopiero potem dodatki.
rozpuszczalny i nierozpuszczalny
Na plus
Produkty zbożowe dostarczają głównie błonnika nierozpuszczalnego, a warzywa, owoce i orzechy rozpuszczalnego. Dieta powinna zawierać oba, więc jeden dodatek jej nie zastąpi.
Włókno bambusowe szkodzi głównie wtedy, gdy zjemy go zbyt dużo albo zbyt szybko zwiększymy ilość błonnika w diecie. Ostrożność zachowaj przy chorobach jelit i problemach trawiennych.
Z umiarem. To błonnik odporny na trawienie, ale wiedza o nim pochodzi głównie z badań laboratoryjnych, więc najlepiej traktować go jako dodatek do zwykłych źródeł błonnika.
Zdrowym osobom w ilościach typowych dla żywności zwykle nie szkodzi. Szkodzić może zbyt szybkie zwiększenie ilości błonnika, które daje wzdęcia, bóle brzucha i biegunki.
Nie w jelicie cienkim. W badaniu symulującym trawienie było odporne na enzymy, a część była fermentowana przez bakterie dopiero w jelicie grubym.
Może, bo fermentacja zwiększała produkcję gazów w badaniach laboratoryjnych. Zwiększaj ilość stopniowo i pij dużo płynów.
Błonnik w ogóle wspiera pracę jelit, ale dla włókna bambusowego brakuje badań na ludziach, więc nie traktuj go jako środka na zaparcia.
W badaniu in vitro zwiększało powstawanie krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w warunkach ubogich w inne substraty. To za mało, by obiecywać korzyści dla zdrowia.