Czy łój wołowy jest zdrowy?

W skrócie Okazjonalnie: łój wołowy to w całości tłuszcz, w którym połowa to tłuszcze nasycone, więc lepiej traktować go jako wyjątek niż zdrowszą alternatywę dla olejów roślinnych.

Łój wołowy to twardy tłuszcz zwierzęcy uzyskiwany z bydła przez wytapianie tkanki tłuszczowej. Jest biały, nie ma swoistego zapachu, a w jego skład wchodzą głównie glicerydy kwasów palmitynowego, stearynowego i oleinowego. Stosuje się go do wyrobu niektórych margaryn, legumin i czasem ciast francuskich.

Tradycyjnie służył też do smażenia w głębokim tłuszczu. W ostatnich latach pojawiły się w internecie opinie o zaletach łoju w porównaniu z olejami roślinnymi, ale opisuje się je jako niepotwierdzone naukowo. Sprawdzamy, co faktycznie wiadomo o jego składzie i co radzą instytucje żywieniowe.

Spis treści

Łój wołowy: co jest na plus, a co na minus

Na minus przeważa skład: łój to czysty tłuszcz, w którym połowa to tłuszcze nasycone, a energii ma bardzo dużo. Jedyny plus techniczny to wysoka temperatura dymienia, dzięki której dawniej używano go do smażenia w głębokim tłuszczu.

Energia

902 kcal w 100 g

Na minus

To produkt bez wody, białka i węglowodanów, czyli sam tłuszcz, dlatego nawet łyżka dokłada bardzo dużo energii.

Tłuszcze nasycone

50% tłuszczu

Na minus

Główne nasycone kwasy tłuszczowe w łoju to palmitynowy i stearynowy. Stężenie cholesterolu LDL we krwi rośnie razem z ilością nasyconych kwasów tłuszczowych w diecie.

Cholesterol

109 mg w 100 g

Z umiarem

Jak wszystkie tłuszcze zwierzęce, łój zawiera cholesterol, ale ważniejszy dla poziomu cholesterolu we krwi jest udział tłuszczów nasyconych.

Tłuszcze nienasycone

42% i 4% tłuszczu

Z umiarem

Tłuszcze jednonienasycone to 42% łoju, a wielonienasycone tylko 4%, więc korzystnych kwasów tłuszczowych jest w nim niewiele.

Smażenie

dymi od 249 °C

Z umiarem

Wysoka temperatura dymienia sprawia, że łój tradycyjnie używano do smażenia w głębokim tłuszczu, dopóki nie spopularyzowano olejów roślinnych.

Ile łoju wołowego dziennie i jak jeść z głową

  1. Traktuj łój jako tłuszcz od święta: Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, by tłuszcze nasycone dawały nie więcej niż 10% energii z całej diety.
  2. Do codziennego smażenia i smarowania wybieraj oleje roślinne, na przykład rzepakowy i oliwę z oliwek: Światowa Organizacja Zdrowia radzi zastępować nimi masło i smalec.
  3. Zamiast smażyć w głębokim tłuszczu, częściej gotuj na parze lub w wodzie, bo to ogranicza tłuszcze nasycone.
  4. Odmierzaj każdy wysokotłuszczowy produkt łyżeczką lub łyżką, bo to najłatwiejszy sposób kontrolowania ilości tłuszczu.

Szkodliwość i przeciwwskazania: łój wołowy

Łój wołowy szkodzi głównie przy nadmiarze, bo tłuszcze nasycone podnoszą stężenie cholesterolu LDL we krwi. Najbardziej uważać powinny osoby z wysokim cholesterolem, rodzinną hipercholesterolemią, chorobami serca i nadwagą.

Porady

Najczęstsze pytania

Czy łój wołowy jest zdrowy?

Raczej nie. To sam tłuszcz, w którym połowa to tłuszcze nasycone, a zalecenia żywieniowe każą ograniczać tłuszcze zwierzęce i zastępować je olejami roślinnymi.

Czy łój wołowy jest szkodliwy?

W dużych ilościach i na co dzień może szkodzić, bo nasycone kwasy tłuszczowe podnoszą poziom cholesterolu LDL. Osobom z wysokim cholesterolem i chorobami serca nie jest zalecany.

Ile kalorii ma łój wołowy?

Sto gramów łoju dostarcza 902 kcal i zawiera 109 mg cholesterolu.

Czy łój wołowy jest lepszy od oleju do smażenia?

Nie ma na to dowodów. Opinie o zaletach łoju w porównaniu z olejami roślinnymi opisuje się jako niepotwierdzone naukowo, a instytucje żywieniowe zalecają oleje roślinne zamiast tłuszczów zwierzęcych.

Z czego składa się łój wołowy?

Głównie z glicerydów kwasów palmitynowego, stearynowego i oleinowego.

Do czego używa się łoju?

Do wyrobu legumin, niektórych margaryn i czasem ciast francuskich. Dawniej robiono z niego także świece i smarowano nim maszyny.

Inne produkty

Wszystkie produkty