Do kawy i herbaty
Odrobina proszku albo kilka kropli płynu w porannym napoju, bo słodzik dobrze się rozpuszcza i nie dominuje.
Owoc mnicha, zwany też owocem Buddy albo luo han guo, to okrągły, zielony owoc pnącza Siraitia grosvenorii z rodziny dyniowatych, spokrewnionej z ogórkiem. Pochodzi z południowych Chin, głównie z prowincji Guangxi. Nazwę zawdzięcza buddyjskim zakonnikom, którzy dawno temu zaczęli go uprawiać.
Świeżych owoców w Polsce nie kupisz, bo szybko się psują i rzadko opuszczają region uprawy. Znasz go więc głównie jako słodzik w postaci białego proszku, granulatu albo płynu, który znajdziesz w internecie i w działach fit lub bez cukru większych supermarketów.
Owocu mnicha nie gryzie się jak jabłka. W kuchni liczy się jego ekstrakt, który zastępuje cukier w napojach, sosach i deserach na zimno. W wypiekach sprawdza się gorzej, bo nie karmelizuje się jak cukier, więc ciasto nie zbrązowieje i nie będzie tak chrupiące.
Odrobina proszku albo kilka kropli płynu w porannym napoju, bo słodzik dobrze się rozpuszcza i nie dominuje.
W Azji suszone owoce, brunatne, lekkie i kruche, zalewa się wodą i parzy jako napar.
W budyniach, lodach i musach słodzik można stosować bez ograniczeń.
Dosładza sosy i marynaty wszędzie tam, gdzie zwykle ląduje cukier.
Do ciast i bezów najlepiej mieszać go ze zwykłym cukrem, bo sam nie da koloru ani chrupkości.
Surowy miąższ owocu mnicha ma gorzkawy posmak i specyficzną strukturę, dlatego nikt nie podaje go jak zwykłego owocu. Cenny jest przede wszystkim ekstrakt: bardzo słodki, a zarazem czysty, bez dziwnego posmaku, który zostawia na przykład stewia. Mieszanki z innymi słodzikami bywają łagodniejsze.
Wielokrotnie mocniejsza niż w cukrze, dlatego czysty ekstrakt dozuje się w minimalnych ilościach.
W napojach nie zostawia obcego aromatu, w przeciwieństwie do stewii.
Gorzkawy i dość ciężki do jedzenia, a do tego szybko się psuje.
Najczęściej biały proszek lub granulat, rzadziej płynny koncentrat.
To zielony owoc chińskiego pnącza z rodziny dyniowatych, znany po chińsku jako luo han guo, czyli owoc arhata, buddyjskiego mnicha.
Słodycz pochodzi z mogrozydów, związków wyodrębnianych z miąższu. Najsłodszy z nich to mogrozyd V.
Ekstrakt powstaje przez wysuszenie owocu, ugotowanie i filtrację, by oddzielić składniki słodkie od reszty miąższu. W sklepach często kupisz mieszanki z erytrytolem, mniej intensywne niż czysty ekstrakt.
To trudne, bo roślina lubi ciepło, żyzną, przepuszczalną glebę i stanowisko półcieniste. W polskim ogródku zwykle nie osiąga dobrych warunków.