Na kromce chleba
Rozsmaruj cienką warstwę na chrupiącym pieczywie lub krakersach. Dobrze pasuje do niej też dojrzały ser.
Nduja to miękka, bardzo pikantna kiełbasa wieprzowa z Kalabrii, na południu Włoch, produkowana pierwotnie w miasteczku Spilinga i jego okolicach. Powstaje z drobno zmielonych tłustych kawałków wieprzowiny z dodatkiem ostrej papryki, soli i przypraw, a potem jest wędzona i dojrzewa przez kilka miesięcy.
Dla wielu osób to zaskoczenie, że kiełbasę można smarować jak pastę. Nduję kupisz w delikatesach ze specjałami włoskimi, w niektórych większych supermarketach i w sklepach internetowych, najczęściej w słoiku albo w grubym kawałku w osłonce.
Nduji nie trzeba gotować ani smażyć, bo jest dojrzewającą wędliną, którą wyjmuje się łyżeczką lub nożem. Najprościej rozsmarować ją cienko na chlebie, bo jest bardzo intensywna. Jeśli wrzucisz ją na patelnię lub do garnka, rozpuszcza się w tłuszcz i barwi potrawę na czerwono, nadając jej ostrość.
Rozsmaruj cienką warstwę na chrupiącym pieczywie lub krakersach. Dobrze pasuje do niej też dojrzały ser.
Wymieszaj odrobinę z ugotowanym makaronem, a nduja rozpuści się i utworzy pikantny sos. Można ją też potraktować jako bazę sosu.
Dodaj do jajecznicy albo omletu, a nduja zabarwi je na rudo i ostrością ożywi delikatne jajka.
Rozsmaruj grudki na gorącej pizzy, a pod wpływem ciepła rozpłyną się w tłuszcz i przeniosą ostrość na całe ciasto.
Łyżeczka w garnku z warzywami, mięsem albo fasolą dodaje potrawie koloru, ostrości i wędzonego aromatu.
Dodaj odrobinę do frittaty ziemniaczanej albo do ciasta na wytrawne muffinki, a wypieki zyskają kolor i ostry charakter.
Smak nduji jest ostry i potężny, bo kalabryjska papryka peperoncino, która nadaje kiełbasie ogniście czerwony kolor, niemal przykrywa inne przyprawy. Czuć w niej mocny, fermentowany zapach salami oraz delikatne dymne nuty po wędzeniu. Jest też tłusta i miękka, więc na języku rozpływa się w cieple. W słoiku, z dodatkiem oliwy, bywa łagodniejsza.
Zdecydowanie pikantna: piekąca papryka peperoncino to jej wizytówka.
Wyraźny zapach fermentowanego salami z nutą wędzenia, bardziej intensywny niż w zwykłych wędlinach.
Miękka, tłusta i smarowna, z delikatnie wyczuwalną teksturą mielonego mięsa.
Pikantne salami w wersji do smarowania, czyli wędlina o konsystencji pasty.
Najprościej na zimno, rozsmarowaną na chlebie albo krakersach. Można też dodać ją do gorących dań, na przykład makaronu, jajecznicy, zupy lub pizzy.
Nie. To dojrzewająca wędlina, którą jada się na zimno, a podgrzewanie jest tylko opcją, gdy dodajesz ją do potrawy.
Tak, to jedna z ostrzejszych wędlin. Ostrość pochodzi od kalabryjskiej papryki peperoncino, a wersja ze słoika z oliwą bywa nieco łagodniejsza.
Z chlebem, dojrzałym serem, jajkami, ziemniakami, makaronem oraz w pizzy i zupach. Ostrość równoważy się dobrze łagodnym, tłustym lub kremowym dodatkiem.
Z wieprzowiny: drobno zmielonych kawałków mięsa i tłuszczu, a czasem także podrobów, wymieszanych z ostrą papryką. Kiełbasa jest następnie wędzona i dojrzewa.
W lodówce, szczelnie owiniętą folią albo w pojemniku, choć nie jest to konieczne. Z czasem wysycha i staje się mniej smarowna.