Botanika
kłącze
Kłącze to zmodyfikowany pęd rosnący zwykle poziomo pod powierzchnią ziemi, a nie owoc ani korzeń.
W skrócie Imbir to kłącze, czyli podziemny pęd rośliny, więc nie jest owocem, a w kuchni służy głównie jako przyprawa, choć młode kłącza jada się jak warzywo.
Imbir wygląda jak korzeń, więc zwykle ląduje obok warzyw korzeniowych i wiele osób pyta, do której grupy go zaliczyć. Botanicznie to kłącze: zmodyfikowany pęd, który rośnie poziomo pod ziemią i ma węzły oraz międzywęźla.
Owoc powstaje z zalążni słupka i zawiera nasiona, a kłącze jest częścią pędu, więc imbir owocem nie jest. Kuchnia nazywa go przyprawą, a młode kłącza traktuje jak warzywo.
Spis treści
Imbir nie jest owocem, tylko jadalnym kłączem, czyli częścią pędu. W kuchni pełni rolę przyprawy, a młode kłącza jada się jak warzywo. Oto trzy sposoby opisania go.
kłącze
Kłącze to zmodyfikowany pęd rosnący zwykle poziomo pod powierzchnią ziemi, a nie owoc ani korzeń.
przyprawa
Starsze, suszone kłącza dodaje się do pierników, zup, pieczonego mięsa, deserów i kawy; mają silny aromat i palący smak.
warzywo
Młode kłącza można jeść jak warzywo, kandyzować albo konserwować w syropie cukrowym.
Imbir bywa brany za korzeń albo za owoc, bo wygląda inaczej niż większość roślin ze straganu. Oto najczęstsze nieporozumienia.
Jest grube, mięsiste i jasnobrązowe, silnie rozgałęzione, pokryte łuskowatymi liśćmi.
Zawdzięcza go dużej ilości olejków eterycznych, między innymi gingerolowi, zingeronowi i cytralowi.
Pędy płonne osiągają wysokość od 80 do 100 cm, a pędy kwiatowe są krótsze, łuskowate i bezlistne.
Głównie w kuchniach azjatyckich, ale jest przyprawą znaną w wielu krajach świata.