Utlenianie po obraniu lub starciu
Najczęstsza przyczyna
Enzym oksydaza polifenolowa odpowiada za brązowienie uszkodzonych tkanek roślinnych. Po zdjęciu skórki albo starciu reaguje z tlenem, a miąższ szarzeje.
W skrócie Ziemniaki najczęściej ciemnieją, bo enzym w obranej lub startej bulwie reaguje z tlenem; temu zapobiegniesz kroplą soku z cytryny, octu albo liściem laurowym w wodzie.
Po obraniu, starciu albo po nocy w lodówce ziemniaki szarzeją, brunatnieją, a czasem wyglądają jak czarne. To zwykle zwykłe utlenianie: enzym zawarty w bulwie spotyka się z tlenem z powietrza i powierzchnia ciemnieje.
Takie ziemniaki są jadalne, a ich smak się nie zmienia. Kolor można zachować, zanim zajdzie reakcja, bo ciemnych bulw już nie rozjaśnisz. Inaczej jest, gdy ziemniaki ciemnieją bardzo szybko, są miękkie albo źle pachną, wtedy lepiej ich nie jeść.
Spis treści
Główna przyczyna to utlenianie: po uszkodzeniu miąższu enzym reaguje z powietrzem i powstaje ciemny kolor. Do ciemnienia przyczyniają się też sposób przechowywania surowych bulw i trzymanie ugotowanych ziemniaków do następnego dnia.
Najczęstsza przyczyna
Enzym oksydaza polifenolowa odpowiada za brązowienie uszkodzonych tkanek roślinnych. Po zdjęciu skórki albo starciu reaguje z tlenem, a miąższ szarzeje.
Częsta przyczyna
Ziemniaki zostawione na desce na kilkanaście lub kilkadziesiąt minut mają pierwsze szare i brunatne miejsca, zwłaszcza tam, gdzie wystają ponad wodę.
Częsta przyczyna
Resztki z obiadu po nocy w lodówce stają się szaro-bure i nieapetyczne, jeśli wcześniej nic w wodzie nie chroniło ich koloru.
Rzadsza przyczyna
Bardzo szybkie i gwałtowne czernienie bywa oznaką nawozów przyspieszających wzrost albo wilgotnego, nieprzewiewnego pomieszczenia. Takie ziemniaki nie będą smaczne.
Rzadsza przyczyna
Surowe ziemniaki trzymane w bardzo niskiej temperaturze zmieniają później zachowanie przy obróbce, bo część skrobi przekształca się w cukry, a to zmienia smak i strukturę.
Kolor ziemniaków chroni się przed ciemnieniem, nie po nim. Pomaga odcięcie powietrza, odrobina kwasu w wodzie i rozsądne przechowywanie surowych bulw.
Najczęściej dlatego, że były wcześniej obrane i leżały na powietrzu albo ugotowane stały do następnego dnia. Barwę zatrzymają liść laurowy, kwasek cytrynowy lub ocet w wodzie.
Zielone miejsca pojawiają się na bulwach, które były źle przechowywane, razem z miękkością i kiełkami. Trzymaj ziemniaki w chłodnym, ciemnym miejscu, z dala od źródeł ciepła i wilgoci.
Winne bywa przechowywanie surowych ziemniaków w lodówce: w niskiej temperaturze część skrobi zamienia się w cukry, co zmienia smak.
Do startej masy dodaj kilka kropel soku z cytryny albo łyżkę śmietany. Babcie posypywały wierzch mąką i przykrywały miskę ściereczką.
Jeśli ściemniały po obraniu lub starciu, są jadalne i smakują tak samo. Wyrzuć je, gdy są miękkie, mokre, źle pachną albo mają podejrzane przebarwienia.
W zimnej wodzie w lodówce kilka dni. Cztery dni to górna granica, a nie standard.