Chuda gotowana wieprzowina
Tak
Polędwiczka lub schab bez tłuszczu, dokładnie ugotowane i bez przypraw, to bezpieczna forma. Podawaj w małych kawałkach.
Z umiarem Z umiarem: pies może zjeść chudą, dokładnie ugotowaną wieprzowinę bez przypraw i kości, ale nigdy surową, tłustą ani wędzoną.
Tak, pies może jeść wieprzowinę, ale tylko chudą, całkowicie ugotowaną lub upieczoną bez przypraw i oddzieloną od kości. Surowa wieprzowina, tłuste kawałki i przetwory, takie jak boczek czy słonina, są dla psa ryzykowne.
Chude mięso wieprzowe to pełnowartościowe białko z witaminami B6 i B12, potasem i cynkiem. Psy zwykle bardzo je lubią, więc małe kawałki sprawdzają się jako nagroda podczas szkolenia.
Surowe mięso może przenosić włośnie, bakterie Salmonella i Yersinia, a surowe tkanki świń także wirusa choroby Aujeszkyego, groźnego dla psów. Tłuszcz wieprzowy jest ciężkostrawny i może wywołać zapalenie trzustki. Wędliny mają dużo soli, a przyprawy z czosnkiem i cebulą są dla psa toksyczne.
Spis treści
Dla psa nadaje się tylko chude mięso, na przykład polędwiczka albo schab bez tłuszczu, ugotowane lub upieczone do końca i niczym nie doprawione. Tłuste kawałki, słonina, smalec, boczek, szynka i skwarki niosą ryzyko zapalenia trzustki albo nadmiaru soli. Kości wieprzowe, zwłaszcza gotowane, łatwo pękają na ostre odłamki.
Tak
Polędwiczka lub schab bez tłuszczu, dokładnie ugotowane i bez przypraw, to bezpieczna forma. Podawaj w małych kawałkach.
Nie
Może przenosić włośnie, bakterie Salmonella i Yersinia oraz wirusa choroby Aujeszkyego, która u psów kończy się zwykle śmiercią.
Nie
To tłuste części, a nadmiar tłuszczu może wywołać zapalenie trzustki. Żeberka mają do tego kości, które łatwo się kruszą.
Nie
Prawie czysty tłuszcz, a boczek także sól i dym. Duża porcja może doprowadzić do zapalenia trzustki, które bywa śmiertelne.
Nie
Mają dużo soli, która odwadnia i wzmaga pragnienie. Przetworzone mięso lepiej zostawić ludziom.
Nie
Gotowane kości pękają na ostre odłamki, które mogą zranić przełyk i jelita. Surowe są twarde i mogą złamać ząb albo utknąć w gardle.
Wieprzowina jako przysmak nie powinna przekraczać 10% dziennych kalorii psa. PetMD podaje orientacyjne porcje w kawałkach około 1,3 x 1,3 cm. Przy pierwszym podaniu daj mniej i obserwuj reakcję, bo wieprzowina, podobnie jak jagnięcina czy królik, może uczulać.
| Pies | Ile najwyżej |
|---|---|
| Bardzo mały (1-4,5 kg) | 1 kawałek |
| Mały (5-9 kg) | 1-2 kawałki |
| Średni (10-23 kg) | 2-3 kawałki |
| Duży (23-41 kg) | 3-4 kawałki |
| Bardzo duży (ponad 41 kg) | 4-5 kawałków |
Groźne są przede wszystkim surowe mięso, tłuszcz, sól i kości. AKC i PetMD opisują objawy włośnicy i innych zakażeń po surowej wieprzowinie, a Merck Veterinary Manual chorobę Aujeszkyego, po której psy przeżywają zwykle tylko 2-3 dni. Po połknięciu kości AKC wymienia objawy niedrożności jelit. Przy każdym z nich skontaktuj się z weterynarzem.
Gdy pies zjadł coś, co mu szkodzi, albo ma niepokojące objawy, od razu zadzwoń do lekarza weterynarii. Nie wywołuj wymiotów na własną rękę.
Tak, chuda wieprzowina ugotowana do końca, bez soli i przypraw, jest dla psa bezpieczna w małych ilościach. Odkrój tłuszcz i usuń kości.
Nie. Surowe mięso wieprzowe może przenosić włośnie, bakterie Salmonella i Yersinia oraz wirusa choroby Aujeszkyego, która u psów jest zwykle śmiertelna.
Nie. To bardzo tłuste i często słone produkty, które mogą wywołać zapalenie trzustki, groźne dla życia psa.
Nie. Smalec to niemal sam tłuszcz, a PetMD i AKC wskazują, że nadmiar tłuszczu wieprzowego sprzyja zapaleniu trzustki.
Nie. Żeberka są tłuste, a ich kości, szczególnie po ugotowaniu lub upieczeniu, łatwo pękają i mogą zranić przewód pokarmowy.
Lepiej nie, bo to tłusty kawałek, a karkówka z grilla bywa doprawiona i marynowana. Wybierz chudą polędwiczkę lub schab.
Źródła weterynaryjne nie omawiają nerek wieprzowych osobno. Wieprzowina w każdej postaci musi być ugotowana do końca, a o podawaniu podrobów warto porozmawiać z weterynarzem.