Surowy
Tak
Umyty, pokrojony w małe kawałki i pozbawiony włókien to zdrowy, chrupiący przysmak.
Czy pies może jeść seler naciowy?
Tak Tak, pies może jeść seler naciowy jako niskokaloryczny przysmak, pokrojony w małe kawałki, bez twardych włókien i przypraw.
Pies może jeść seler naciowy i jest to jeden z przysmaków polecanych psom na diecie odchudzającej. Łodyga ma bardzo mało tłuszczu, według PetMD około 10 kcal, dużo wody i błonnika, a także witaminy A, C i K, kwas foliowy, potas i mangan.
Chrupki seler zaspokaja potrzebę gryzienia, a błonnik pomaga psu poczuć się sytym. AKC dodaje, że może nawet odświeżyć psu oddech.
Główne ryzyko to zadławienie, zwłaszcza u małych psów, dlatego długie, włókniste łodygi trzeba pokroić. Liście selera są łatwe do strawienia i bogate w składniki, ale gromadzą najwięcej pozostałości środków ochrony roślin, więc lepiej je odciąć, chyba że seler pochodzi z uprawy ekologicznej.
Spis treści
Czy każda forma selera naciowego jest bezpieczna dla psa
Seler naciowy jest bezpieczny na surowo, po ugotowaniu i po zamrożeniu. Surowy i gotowany zachowują najwięcej wartości, a mrożony traci część składników. Ważniejsze od formy jest pokrojenie łodyg na małe kawałki, usunięcie twardych włókien i podanie selera bez soli, masła, cebuli i czosnku.
Gotowany
Tak
Ugotowany bez soli, masła, cebuli i czosnku jest dla psa bezpieczny i łatwy do zjedzenia.
Mrożony
Tak
Jest bezpieczny, choć według PetMD traci w zamrażarce większość składników odżywczych.
Liście
Z umiarem
Są lekkostrawne, ale gromadzą najwięcej pozostałości oprysków. Podawaj je tylko z selera ekologicznego.
Cała łodyga
Nie
Może utknąć w gardle lub jelitach. Zawsze krój łodygę na kawałki.
Z masłem orzechowym
Z umiarem
PetMD dopuszcza odrobinę masła orzechowego bez cukru i ksylitolu, najlepiej też bez soli. Sprawdź skład, bo ksylitol jest dla psa bardzo groźny.
Ile selera naciowego może zjeść pies
PetMD podaje orientacyjne porcje selera naciowego zależnie od wielkości psa. Kawałki mają grubość około 0,6 cm i szerokość około 1,3 cm dla najmniejszych psów oraz 2,5 cm dla pozostałych. Seler razem z innymi przysmakami nie powinien przekraczać 10% dziennej porcji kalorii.
| Pies | Ile najwyżej |
|---|---|
| Bardzo mały (do ok. 9 kg) | 1-2 kawałki (ok. 1,3 x 0,6 cm) |
| Mały (ok. 10-14 kg) | 2-3 kawałki (ok. 2,5 x 0,6 cm) |
| Średni (ok. 14-23 kg) | 5-6 kawałków |
| Duży (ok. 23-41 kg) | mała garść kawałków |
| Bardzo duży (powyżej 41 kg) | garść kawałków |
Jak przygotować seler naciowy dla psa
- Dokładnie umyj łodygi pod bieżącą wodą.
- Odetnij liście, chyba że seler pochodzi z uprawy ekologicznej.
- Usuń twarde włókna z łodyg.
- Pokrój seler w małe kawałki dopasowane do wielkości psa.
- Podawaj pod nadzorem i przy pierwszej porcji obserwuj, jak pies go je i trawi.
Porady
- Seler to dobry przysmak dla psa na diecie, ale plan odchudzania ustal z weterynarzem.
- Małym psom krój seler na szczególnie drobne kawałki.
- Nie dawaj psu selera z sałatki czy zupy, bo zwykle jest solony albo gotowany z cebulą.
- Kawałki selera możesz dodać do miski jako chrupiący dodatek do karmy.
- Jeśli po selerze pojawią się wymioty, silna biegunka lub krew w kale, od razu skontaktuj się z weterynarzem.
Najczęstsze pytania
Czy pies może jeść surowy seler naciowy?
Tak, surowy seler naciowy to bezpieczny i zdrowy przysmak. Umyj go, usuń włókna i pokrój w małe kawałki.
Czy pies może jeść liście selera naciowego?
Tak, ale najlepiej tylko z selera ekologicznego. Liście łatwo się trawią, jednak gromadzą najwięcej pozostałości oprysków.
Czy seler pomaga psu schudnąć?
Łodyga selera ma tylko około 10 kcal i daje uczucie sytości, dlatego dobrze sprawdza się u psa na diecie. Plan odchudzania ustal jednak z weterynarzem.
Ile selera naciowego może zjeść pies?
Według PetMD najmniejszy pies 1-2 niewielkie kawałki, średni 5-6, a duży małą garść. Seler razem z innymi przysmakami nie powinien przekraczać 10% dziennej porcji kalorii.
Czy pies może jeść gotowany seler naciowy?
Tak, jeśli ugotujesz go bez soli, masła, cebuli i czosnku.
Czy seler naciowy jest groźny dla psa?
Nie jest toksyczny. Ryzyko to głównie zadławienie długą, włóknistą łodygą i rozstrój żołądka po zbyt dużej porcji.
