Amigdalina
1-4 mg w 1 g nasion
Na minus
Oznaczono ją w nasionach piętnastu odmian jabłek, a jej zawartość mieściła się w przedziale od 1 mg do 4 mg w gramie.
W skrócie Okazjonalnie: pojedyncze pestki połknięte z jabłkiem to drobiazg, ale jedzenie ich celowo nie ma uzasadnienia, bo zawierają amigdalinę, z której w organizmie powstaje silnie toksyczny cyjanowodór.
Pestki jabłek to ciemne nasiona z gniazda nasiennego owocu. Zawierają amigdalinę, czyli glikozyd cyjanogenny występujący w nasionach wielu roślin z rodziny różowatych, między innymi moreli, wiśni i śliw. To ona nadaje nasionom gorzki smak i charakterystyczny migdałowy aromat.
Wątpliwości biorą się stąd, że amigdalina rozkłada się w organizmie do cyjanowodoru, a w obiegu krąży też przekonanie, że pestki mają działanie przeciwnowotworowe. Warto jedno i drugie uporządkować: ryzyko istnieje i zależy od tego, czy pestki zostały rozgryzione, a obietnice zdrowotne nie mają potwierdzenia w badaniach klinicznych.
Spis treści
Jako pokarm pestki jabłek przeważają na minus: zawierają związek, z którego powstaje cyjanowodór, a jego rzekome działanie przeciwnowotworowe nie zostało potwierdzone. Plusem jest to, że gotowe soki jabłkowe mają niewiele amigdaliny, a w nietkniętej pestce nic się nie uwalnia.
1-4 mg w 1 g nasion
Na minus
Oznaczono ją w nasionach piętnastu odmian jabłek, a jej zawartość mieściła się w przedziale od 1 mg do 4 mg w gramie.
powstaje z amigdaliny
Na minus
W organizmie amigdalina rozkłada się na glukozę, aldehyd benzoesowy i cyjanowodór, który jest silnie toksyczny.
uwalnia się po uszkodzeniu
Z umiarem
W roślinie amigdalina i enzymy, które ją rozkładają, są przechowywane osobno i mieszają się dopiero po uszkodzeniu tkanki. Znaczenie ma więc, czy pestka została rozgryziona albo rozdrobniona.
mało amigdaliny
Na plus
W sokach jabłkowych dostępnych w sprzedaży amigdaliny jest niewiele, a autorzy badania uznali, że raczej nie stwarzają one zagrożenia dla konsumentów.
20 µg cyjanku na kg masy ciała
Z umiarem
EFSA ustaliła ostrą dawkę referencyjną dla cyjanku na 20 mikrogramów na kilogram masy ciała i uznała, że obowiązuje ona niezależnie od tego, z jakiej żywności cyjanek pochodzi.
brak potwierdzenia
Na minus
Badania kliniczne nie potwierdziły przeciwnowotworowego działania niewielkich dawek amigdaliny, a powstający z niej kwas cyjanowodorowy jest silną trucizną.
Pestki szkodzą wtedy, gdy zjada się je rozgryzione i w większej liczbie. Największe ryzyko dotyczy dzieci oraz osób, które jedzą je celowo, wierząc w domniemane działanie przeciwnowotworowe.
Nie ma potwierdzonych korzyści z jedzenia pestek jabłek, a zawierają one amigdalinę, z której powstaje cyjanowodór. Dlatego nie warto jeść ich celowo.
Mogą być, ale zależy to od tego, czy zostały rozgryzione i w jakiej liczbie. Amigdalina uwalnia cyjanowodór po uszkodzeniu tkanki, a cyjanowodór jest silną trucizną.
Nie ustalono porcji, którą warto jeść celowo. EFSA określiła dla cyjanku dawkę referencyjną na 20 mikrogramów na kilogram masy ciała, a pestki jabłek zawierają od 1 do 4 mg amigdaliny w gramie.
W nietkniętej pestce amigdalina i enzymy, które ją rozkładają, są przechowywane osobno, dlatego połknięta w całości jest mniej groźna niż rozgryziona.
Badania kliniczne nie potwierdziły przeciwnowotworowego działania amigdaliny. Powstający z niej kwas cyjanowodorowy jest silną trucizną, więc przy chorobie kieruj się zaleceniami lekarza.
W sprzedawanych sokach amigdaliny jest niewiele i autorzy badania uznali, że raczej nie stwarzają zagrożenia. Soku robionego w domu lepiej jednak nie tłoczyć z pestkami.