Gluten
nie więcej niż 20 mg/kg
Na plus
Tyle wolno zawierać produktowi z oznaczeniem bezglutenowy, więc jest bezpieczny przy celiakii, o ile nie doszło do zanieczyszczenia krzyżowego.
W skrócie Zdrowe z umiarem: pieczywo bezglutenowe jest konieczne przy celiakii, ale dla osób bez wskazań nie jest zdrowsze od zwykłego, bo bywa wysoko przetworzone i uboższe w błonnik.
Pieczywo bezglutenowe to chleb, bułki i inne wypieki robione bez zbóż zawierających gluten, czyli pszenicy, jęczmienia i żyta. Na etykiecie można je tak nazwać wyłącznie wtedy, gdy zawiera nie więcej niż 20 mg glutenu w 1 kg produktu.
Sięgają po nie osoby z celiakią, ale coraz częściej także te, które wierzą, że to zdrowszy wybór. Sprawdzamy, co mówią zalecenia o jakości takiego pieczywa, kto naprawdę go potrzebuje i na co patrzeć na etykiecie, żeby wspólne kanapki były bezpieczne.
Spis treści
Dla osoby z celiakią pieczywo bezglutenowe to konieczność i na plus przeważa bezpieczeństwo. Dla zdrowych pozostaje zwykłym pieczywem w innej wersji: częściej wysoko przetworzonym, z mniejszą ilością błonnika i większą tłuszczu czy cukrów prostych.
nie więcej niż 20 mg/kg
Na plus
Tyle wolno zawierać produktowi z oznaczeniem bezglutenowy, więc jest bezpieczny przy celiakii, o ile nie doszło do zanieczyszczenia krzyżowego.
zwykle mniej niż w razowym
Na minus
Produkty bezglutenowe często mają mniejszą zawartość błonnika pokarmowego, a na talerzu zdrowego żywienia kluczowe są pełnoziarniste produkty zbożowe.
często więcej niż w zwykłym
Z umiarem
Produkty bezglutenowe mogą mieć wyższą zawartość tłuszczów i cukrów prostych, więc porównuj etykiety.
często wysokie
Na minus
Produkty bezglutenowe często są wysoko przetworzone, dlatego sprawdzaj skład, a nie tylko napis na opakowaniu.
sprawdź na etykiecie
Z umiarem
Pieczywo jest istotnym źródłem soli w diecie, a jej dzienny limit to 5 g ze wszystkich źródeł, więc porównuj wartości na opakowaniach.
Pieczywo bezglutenowe samo w sobie szkodzi rzadko, ale zbędnie wybrane pogarsza jakość diety. Ostrożność dotyczy osób bez diagnozy, które odstawiają gluten na własną rękę, oraz chorych na celiakię, którzy ufają nieczytelnym etykietom.
Przy celiakii jest konieczne, ale zdrowym osobom nie przynosi dodatkowych korzyści, a często ma mniej błonnika i bywa wysoko przetworzone.
Nie szkodzi samo w sobie, ale bez wskazań medycznych może pogorszyć jakość diety, bo zmniejsza podaż błonnika, witamin i składników mineralnych.
Nie ma dowodów, że tak; dieta bezglutenowa jest dietą leczniczą, a nie sposobem na redukcję masy ciała.
Nie więcej niż 20 mg w 1 kg produktu sprzedawanego konsumentowi.
Jest przeznaczone dla osób z celiakią i innymi chorobami zależnymi od glutenu; pozostałym zwykle nie jest potrzebne.